Machine transcription
صفحه ( ۸ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ۱۲ )
بقلم سرور خان جویا
تحریر و تقریر ما
انسانها در عالم هستی چه از وجه لوازم زنده گانی وچه بباعث احتیاجات مدنی ناگزیر است گفتن و شنیدن یا خواندن و نوشتن را و سایل ظهور مفکورات باطنی و تخیلات درونی خویش قرار دهند .
چه همینطوریکه قوه ناطقه شاخص شرافت نوع انسان از حیوان شناخته شده و بما ها ازین راه اهمیتی ثابت میکند ، گفته میتوانیم فضیلت سواد هم بمراتب خود در جهان انسانیت تمایز علویت انسانهای با تربیه از دنائت جهال آنها واقع میگردد . گرچه نطق و بیان بصورت ظاهر ذریعه ارتقای انسان را برحیوان نشان میدهند ولی درعین حال مشاهده میکنیم چقدر که انسان گویا بر گنگ و بینارا بر کور درجه يك رجحانیتیست بهمین اندازه اهل فضل و سواد امتی بربی سواد آنها اختصاص و برتری دارند .
غرض گذشته ازین که بخواهیم فضیلت اهل سواد را بربی سواد قایل شویم باید گفت تقریر و تحریر یا باصطلاح عوام نوشت و خوان و گفت و شنید ، هردو جنبه ازواجبات زنده گی و لوازم مدنی بحساب میروند ، بلکه این حوایج بشری هرقدر بفصاحت وسلاست یا منطقی تر ادا شوند بهمان اندازه در موارد لازمه کار گر ومؤثرتر واقع خواهند شد ، چه وضع وصورت ادای این احتیاجات و مقاصد انسانی برطبق مقتضیات فطری طبقات امم بسبك های مختلفی ظاهر شده و می شوند ، یعنی لهجه ها هنگام تکلم از حنجره های متباین زیر وبم بیرون آمده مسموع میگردند وکلمات وجملات در نوشتن از اقلامی بطرز وسلیقه های
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
