Page 693

صفحه (١٥) سال اول ـ مجله کابل شماره (١١) هستی هر انکس که بیکار گردد بود گر عزیز جهان خوار گردد اگر منصرف شخص ارکار گردد گر اقبال دارد که ادبار گردد ندیدم کسی را که از کار مرده ولیکن بود مرد بیکار مرده گرت زندگی نیست بهتر ز مردم تو خود را مپندار دیگر ز مردم بعلم ار نباشی نکوتر ز مردم دگر خویش را هیچ مشمر ز مردم رهائی نباشد ز حاجات هستی توئی وهمین احتیاجات هستی شب و روز با زندگی کار داری زکارش چرا وقت بیکار داری به هستی اگر غفلت اظهار داری درو گر ز سعی و عمل عار داری حرامت بود خوردن نان هستی به بیکاریت نیست امکان هستی بهر قوم باشد سزاوار غیرت کند سر فرازت مهر کار غیرت نمیترسد از سهل ودشوار غیرت به کاهی نسنجیده کهسار غیرت بغیرت مهمی که یك فرد سازد بقر آن گر آنرا دوصد مرد سارد نداری مگر غیرت افغان نه تو؟ بهمت کم از قوم جاپان نه تو بخلقت باین قوم یکسان نه تو ؟ که میگوید از نسل انسان نه تو بصنعت چرا همچو جاپان نباشی چو جاپان چرا محو عرفان نباشی