Page 682

صفحه (٤) سال اول - مجله کابل شماره (۱۱) بشناسد! پس در صورتیکه عقل ما انصافاً از معرفت روح باید عجز داشته باشد طبیعی است که از عشق و خصوصیات روح که یکی از آنها حس پرستش و علاقه باندین است عاجز و بی خبر می ماند. یکی از متصوفین اسلامی میفرماید: همین روح بزرگ که در مسند وجود ما حکمرانی می نماید ناشی از پرتو ذات احدیست که بمشیت و اراده بالغه وی درین قالب مادی داخل شده و انوار تابنا کش اعماق و زوایای تیره و نجس ما را مشعشع و متحرک ساخته است تا ما در تاثیر قوانین خلقت و احکام الهی بوظائف حیاتی و مخلوقیت خویش قیام کرده واجبات بشری را ایفا نمائیم. ولی اگر این روح مقدس یادی از مبداء و منشاء خویش می نماید طبعاً يك هيجان و طپایشی می نماید که عقل و حواس ما از درك آمال وی عاجز است صرف ما اینقدر می توانیم که بوسیله پرستش و توجه بساحه معظم کبریائی قدری وی را متسلی و آرام سازیم. یعنی آنچه درین مطلب عقل و محسوسات ما خدمت و کشفیاتی میتوانند اینست که روح ما ما را بيك حركت و اراده غير شعوری بعشق پرستش و تدين بيك عالم غیب و بلندتر از محسوسات ما وادار می کند. وقتا که آتش مقدس دین و اشعه تابناک پرستش در کانون سینه ما مشتعل میشود می بینم عقل و ادراك ما از فهم این کیفیت عاطل و بیگانه مانده و ما واله و مجذوب بکیفیتی میشویم که لذت آن را بهيچ يك وسیله شرح داده نمیتوانیم. علمای روح شناس کنونی میگویند روح ما عظمت می پرستد ، عشق بالدین یکی از خصائص روحی بوده و حل این معما وابسته بمعرفت ماهیت روح خواهد بود!