Page image — the source of record
Machine transcription
صحفه ( ۱۲ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ۸ )
نگذاشته است . ثانیاً عبدالواسع جبلی در آغاز سلطنت سنجر از شعراء مبرز و زبردست زمان خود بوده و بمدح امراً قصاید میساخته است چنانچه صاحب سخن و سخنوران از قول عماد الدین صاحب تاریخ سلجوقیه مینویسد که در مدح طغرلنکين محمد قاروی بن انکتجی که پدرش فرمان فرمای خوارزم و بخوارزم شاه موسوم و در سال ۴۹۰ بدست قودن و با رقطاش از امراء سلجوقی کشته گردید قصیدۀ گفته و او را بفتح خوارزم تهنیت کرده گوید :-
وارث گنج ونگین میر اجل طغرلنکین ـ پهلوان ملك ایران شمس شاهان بشر
میر فرزانه قماروی بن انکتجی که داد ـ ایزد او را فضل بر شاهان عالم سر بسر
و طغرلنکين در سنه ۴۹۰ بر خوارزم استیلا یافت و در همین سال سنجر از طرف برادر خود برکیارق بامارت خراسان منصوب گردید . علاوه برین دولت شاه سمرقندی که سخنان وی در بین تذکره نویسان و تتبع کنند گان بنهایت اعتبار است در تذکرۀ معروف خود مینویسد :
آنچه مشهور است که عبد الواسع در اول حال جلف عامی بوده و آنها که برو می بندند که در اول چگونه شعری گفت بالتمام سخن عوام است و در تواریخ ندیده ام ازین جهت بقلم در نیاید چون اصلی ندارد چه شخصی که در سخن وری یکی از بی نظیران روز گار بوده باشد عقل قبول نمیکند که در پایان شباب چنین عامی بوده بتربیت اهل شده باشد اشاره بقول حمد الله مستوفی صاحب تاریخ گزیده است ( ۱ )
( ۱ ) عبدالواسع معاصر سلطان سنجر سلجوق بود گویند در اول بزرگر سلطان بوده در پنبه زاری او را دید که میگفت : - اشتر صرا می گرد تا دانم چه خواهی کرد تا گردن درازی میکنی پنبه بخواهی خورد تا سلطان در او بوی لطف طبع یافت او را ملازم کرد و تربیت فرمود تا بدان مرتبه رسید که بطرز شعرا و تا غایت شعرا نگفته ( تاریخ گزیده )
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.