Page 410

صفحه (١٤) سال اول ـ مجلۀ کابل شماره (٧) حال نسبت به همقطاران خویش نازل ترین رتبۀ داشته است . موسیو دارون فیلسوف شهیر را پدرش بالفاظ ذیل توبیخ و سرزنش میکرد : در دنیا هیچ چیز برای تو اهمیت ندارد بجز ازینکه تربیۀ سگ ها و شکار بوزینگان نمائی دیگر کاری از تو ساخته نیست بغیر اینکه عار شخص خویش و ننگ دودمان خودباشی ، مادران «ديوك ولنگتن » وقاهر ناپلیون . فرزندان خویش را بالفاظ ای فرزند غبی خطاب مینمودند . « وانشتان» عالم بزر گ و ریاضی دان مشهور در دورۀ صباوت در حساب ابتدائی ناکام ماند حال آنکه در فن ریاضی مایهٔ شگفت و استعجاب عالم گردیده در مسئلۀ نسبت و تناسب مقام حيرت آوری را دارست اگرچه بعضی از نوابغ در ایام خوردی روز گار صباوت هم امتحان این مسئله را داده اند وما نميتوانيم اران منکر شده ودیده را نا دیده انگاریم ولی این حکمیت خود را علی الاکثر اطلاق کرده نمیتوانیم زیرا این چیزها از نادرات است . مثلاً «گوته» شاعر آلمانی قبل از سن ده سالگی زبان های فرانسوی ، المانی یونانی ، لاتینی را تماماً آموخته در عین حال زبان ایطالوی ولاتنه بطور استماع بر گنجینۀ اطلاعات خود میافزود هکذا داکتر « ینگ تومس» که در سنۀ ۱۷۷۳ میلادی تولد شده است هنوز دومرحله از سنین عمر را که دو سال باشد طی نا کرده زبان بومی خودرا آموخت و بسن چهارسالگی انجیل را مکرراً قرائت نمود. و اینکه مادران قبل از سن معتاد معین اولادهای خود بعضی اطواو و خصایل شگفت آور در ایشان دیده آنها را نابغه میگویند حال آنکه عاری از حقیقت است زیرا که درین حال نه نبوغ مفهوم صحی دارد و نه آنها را نابغه گفته می توانیم . ولی علمای جمعیت النبوا بعد از تحقیات عمیقانه خودها چنین قرار داده اند ،