Page 3039

( صفحه ١٢٥ ) معیار تاج محل واهل قلعه ( سال ششم ) وحيد دهر امانی ابن مهابت خان ولی به خان زمان است شهرۀ دوران دگر یگانه ظفر خان تخلص احسن ربوده گوی سخن از سخنوران در فن دگر وحید ز من آشنا عنایت خان بود به بحر سخن آشنا عنایت خان دگر وحید ز من شادمان غیم پرور بیان شادی و غم در کلام او مضمر دگر سنغور کشمير محسن فانی است بقای نام وی از دولت سخندانی است مه سپهر سيادت يگانه مير عماد که بود در غزل ومدح ومثنوی استاد لبيب عصر محمد حسین آشوب است سخنوری که سخنهاش جمله مرغوب است دگر وحید زمان است طالباى كليم که شعر اوید بیضا ست نزد طبع سليم دگر فرید جهان قدسی محمد خان بعهد شاه جهان گور بوده از اقران آلهی همدانی است در سخن استاد سخنوری است که داد سخنوری میداد لبيب از منه امی نخواند هیچ کتاب ز فیض حق شده مفتوح بررخش صد باب دگر وحید زمان باقیا ترانه او خوش است همچو غزلهای عاشقانه او فصیح ازمنه فضا که چون غزل میگفت چو عندلیب غزلخوان در وگهر می سفت از بیت نهم ظاهر می شود که لطف الله آسمان سخن را پس از عهد شاه جهان (١٠٦٨هـ) بر شته نظم در کشیده . ٦ ـ ديوان مهندس دیوانی است كامل با تقطيعی كوچك در ٩٦ صفحه که در ده صفحه از آغاز دیوان چهار قصيده اندراج یافته نخستین در نعت دوم در مدح دارا شکوه سوم باحتمال قریب در مدح سلیمان پسر داراشکوه چارم هم در سرا پای معشوق است . بعد از صفحه ۱۱ غزلیات با بسم الهی در سر صفحه آغاز یافته به صفحه ۸۷ اختتام می پذیرد . غزلها از الف تا با مردف است ازان ببعد همان مثنوی اوست که احوال خانوادۀ خودرا دران ذکر کرده در آغاز این مثنوی نیز بسم الله تازه نوشته است بعد یکدو مثنوی مختصر دیگری است با چند قطعه که بعضی ازان قطعات تاریخی میباشد . قصيدة اول ( نعت ) تشبیب غرائی دارد ! ـ خسرو مهر چوبنشست بر اورنگ عمل رستم روز در اقلیم شب افکند خلل رومی روز برا فراخته رایت بمصاف زنگی شب سپر انداخت هنگام جدل کیمیا ساز نبود است گر این عامل روز مس شب را بزر روز چرا کرد بدل روز افزوده و شب کاسته زانروی که مهر کرده آئينة ايام و ليالی صیقل سنگ از تربیت مهر شود لعل و کنون اخگر از تربیتش لعل شود در منقل ٤٢٥