Page image — the source of record
Machine transcription
( صفحه ٧١ )
ادبیات قدیم و ادبیات جدید
( سال ششم )
زا لوان قدرت بر نقش این سنگ از رمز فطرت در صوت این آب
گاهی شنیدن کردیم بی هوش هنگام دیدن باشیم بی تاب
وقت سحرگاه فرزند دهقان چون بچه شیر تنها و مغرور
از ناله نی وز جنبش باد ایستاده بر سنگ شادان و مسرور
این مرغ مجروح بهر چه آخر بر شاخه گل اندر تواشد ؟
در پای این کوه از قلب این سنگ این چشمه آخر گریان چراشد ؟
این لاله سرخ زین جا زده سر چون لعل سرخ کان بدخشان
خون شهید است اشك یتیم است کز مشهد کوه گشته نمایان
از رنج و درد این گیتی شوم وز صلح وجنگ این کهنه دنیا
اینجا گرفتیم ای کوه مسکن این جا نمودیم ای دره ماوا
ای فرش ساده ای سایه کوه ای خانه سنگ ای بستر خار
آرامی ما در تست مرکوز خوش بختی ما از تو پدیدار
ای خاك این کوه ای مدفن ما آخر به چندین امید و آمال
در سینه تو گردیم مدفون در پایه تو باشیم پا مال
فصل بهارا از بعد مردن برتر بت ما زین گل بکاری
ای ابر نیسان بر قبر ما تو در پای این کوه اشکی بباری
با ناله زار باصوت محزون برروی آن قبر بلبل توهم باز
چندان بنالی کدر ته خاك از ناله تو نالم به آواز
۲۷۱
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.