Page 2946

( صفحه ۵۰ ) کابل ( شماره چهارم و پنجم ) چون در مسلك طريقت و تصوف موئی هم حجاب پنداشته میشود لهذا قلندر ان ریش و بروت تراشیده اند . موسم بهار است و نظاره موسم بهار روه علی الخصوص منظره گلهای خودروهم قابل تماشا است متصوف مشهور افغان ( رحمن با با ) به تماشای بهار ایستاده است و يك چین از گل لا له به نظرش میآید میبینیم که افکار شاعرانه شخص ازان چه يك خيال قشنگی کشیده است :- مقتولان ستاد غمزه دی لاله نه دی چه په سره کفن له مخکی را بیرون دی گل لاله نیست بلکه کشته گان غمزه های تست که با کفن خون آلود سر از زمین بر آورده اند . سردار جنگی و شاعر معروف و مشهور روه خوشحالخان ختك بی نهایت شوق شکار بازداشت و برای تربیه این مرغ و اصول شکار ن باسم باز نامه کتابی هم نوشته و هر روز شکار سیسی مرغ زری ، كبك و تار و بذر یعه باز از خاطره اش میگذشت و چون دماغ شاعرانه داشت البته لزوم داشت که از مشاهدات شکار خود چنین خیالی تصویر نموده باشد : په درست عمر به ئی نه اوزی له یاده چه لید لی وی تارو د باز منگله هیچ گاه و در تمام عمر خود فراموش نخواهد کرد نیویکه چنگال باز را دیده است . خوشحالخان بسیکه از سرداران حربی بود با مشاهدات مناظر جنگ سرو کار داشته بعضی تشبیهات نادری از مشاهدات حربی خویش پیدا کرده است : لکه پټ سواره دجنګ نیزی په غاړه داو بڼ ده با ڼه په پوری ستر ګی ستا صاحب این چشمان دارای مژه های رسا تو هستی که بمانند سواران کمین گاه نیزه به دوش دارند . نواسه خوشحالخان کاظم خان شیدا که تمام عمر خود را در خارج و طن « رامپور » گذشتانده و هم در انجا مرده است بواسطه ئیکه نه جنگ دیده و نه خود جنگی بود مژگانی چون نوک نیزه تیز و ایستاده دلدار بنظرش آشنا آمده يك خيال عجیب شاعرانه از و پیدا کرده است : - ستا چشمان به څه نظر که په خاکارو چه له کیره د بانه گوری آسمان ته