Page 2827

( صفحه ٥٣ ) شب ماه تاب ( سال ششم ) رسد چون بهر فرد مامور امروز نخواهد دگر باز شد باب رشوت نگردد دگر یافت خار خیانت نكو مینماید بمامور كشور بكار وطن چست و چالاك بودن نگردد جدا فرد مامور هر گز بجان كوشد اندر ره عن كشور كه تا بیشتر ملك آباد گردد شنیدم چو این گفتگو خواب رفتم چو بیدار گشتم طلائیت عالم معاش مكفى واکرام شایان در ین ملك از دست رشوت ستانان در ین گلشن از همت پاك نفسان امانت صداقت نكوئى وجدان به اهل وطن صاحب لطف و احسان زاخلاق نيكو واحكام قرآن چراغ عمل را نماید درخشان بگیرد جهان را ترقى افغان جدا گشتم ازدام تشويش و خلجان نه از مه نشان است ونی از رفیقان ( صبا ) كوش درعا لم نيك نامى ثباتى ندارد گلستان امكان نظیری نیشا پورى باعث راندنم از بزم بجز عار نبود تا شدم از تو جدا تفرقه با مالم كرد همه آسان زجدا ئى تو مشكل گرديد ببدی در همه جا نام برارم كه مباد ناله از بهر رهائی نكند مرغ اسیر عشقم از سود وزیان دوجهان فارغ كرد ورنه كس را بمن وبودن من كار نبود دولت آن بود كه این فرقت دیدار نبود هیچ دشوار بديدار تو دشوار نبود خون من ریزی و گویند سزاوار نبود خورد افسوس زماني كه گرفتار نبود ازچه كارم بهمه عمر همین كار نبود خوش دلی كرد نظیری برش امشب خالی صد سخن گفت كه شائسته اظهار نبود ٢٥٣