Page 2612

( صفحه ۷۲ ) کابل ( شماره اول و دوم ) حماسى القيروانى شاعر و نویسندۀ معروف عرب که بافتخار فتح انطا كیه و شکست فاحش دشمن و قتل يك نفر سردار نامی جانب مقابل سروده استشهاد و اکتفا میرود : هذ العزايم لا ما تدعى القضب و ذى المكارم لاما قالت الكتب و هذا الهمم اللاتی متی خطبت تعثرت خلفها الاشعار والخطب صافحت یا ابن عماد الدین ذروتها براحت للمساعی دونها تعب ما زال جدك يبنى كل شاهقة حتى بنى قبة او تا دها الشهب اغرت سیوفك بالافرنج راجفة فواد رومية لكبرا منها يجب ضربت كبشهم منها بقاصمة اودى بها الصلب و انحطت بها الصلب طهرت ارض الاعادى من دمائهم طهارة كل سيف عند ها جنب مطلب : این جرئتها از همان قسم عزایم نیست که بدون لحاظ نتیجه تنها دعوی و اشتهار آن مطلب باشد همچنان دارنده مکارم عالی مردی نیست که از صفحات مدونه کتب فهمیده شود، بلکه این اولو العزمیها از همان قبیل است، هر گاه در امور خطیر بظهور برسد بدنبال آن اشعار و خطابهای زیادی نثار میگردد ــ ای پسر عماد الدین ( خطاب به نور الدین ) تو به نیروی زحمت خود بهمان ذروۀ بلند سعادت ، مشرف شدی که بدون زحمت ميسر شده نمیتوانست ، جد تو ( اشاره بعز الدین زنگی است که در اثنای محاصره رحبه شام فوت شد ) همیشه بطرح اساس چنان بنای شامخی مصروف بود که میخهای آن از شهاب ثاقب تهیه دیده شده بود ، همچنان تیغ شجاعت تو با اراجیف ۷۲