Page 2513

شماره ( دوازدهم ) سال دوم مار پرستی ( ٩٥ ) رداگرد قصبه رفته آمدن میله را منادی میکردند و تمام باشندگان را خبر میدادند که خانه ها و کلکین های خود را محکم نمایند، و از تماشا کردن بکوچه آنها را سخت منع میکردند و گمان میگردید که جزائیکه برای تماشای میله انعقاد یافته آن است که اگر کسی میله را تماشا نماید کرم های خورد از تمام اندامش سرزده مورد حمله کرمان واقع خواهد گردید راهب ها و زنهای آنها در روز بزرگ گرز های چوبی در دست گرفته گردا گرد شهر میدویدند و اگر سك، خوك ، مرغ ، یا کدام جانور دیگر را میدیدند با آن چوب طعمه مرگ می ساختند. چه حیوانات باعث زحمت اژدهاست و چنین میگفتند كه سك ها بنا بر خف خف باعث تکلیف آنها می شوند. اما حیوانات خانگی بر چشم های او بشدت می نگرند اژدها را طعام خوبی میخوراندند که از شدت آن مدهوش می شد بعد از آن او را بيك قسم منجنیق انداخته بجشن می بردند اولا يك راهب ويك زن با گرزها می آمدند تا کدام حیوانی در بین نباشد بعد ازان يك دسته دیگر كه يك قسمت آن دهل مینواختند و يك قسمت دیگری سرنی می زدند ، بعد از ان چپان را می آوردند که اژها در آن قرار گرفته بود و بگرد آن راهب چهار زن تماماً برهنه در رقص بودند آن جشن تمام روز دوام داشت و در شب يك میله نیز بافتخار اژدها انعقاد می یافت. بسیار به ندرت اژدها بالای کدام انسان حمله میکند و اگر واقع میشود صرف راهب بیچاره است که ازین شراب می چشد. اگر يك اژدها به آشیانه مقدسش برده میشود به بسیار احتیاط تمام صورت میگیرد و شکارش را نیز در آنجا با خودش میگذارند. اگر کسی کدام ضرر و یا نقصان را به اژدها رپورت نمیدهد بذریعة روح معذب شده سخت مریض و بعد از آن می میرد. این جزاها را میتواند راهب ها به نیاز و در خواست خودها رفع نمایند. جزای كشندة يك اژدها مرگ است اما اگر فاعل این فعل شنیع مبلغی می پردازد یا قربانی مینماید و در گل مقدس غسل میکند ممکن است عفو گردد. این قوانین بحال بصورت ساده جلوه نموده خوش به نظر می آید چه قبل از تسلط حکومت برطانیه درین دیار جزاي كشتن مار ولو سهواً باشد مرگ بود و بس، چنانچه در شهر های مرکزی هنوز هم آن قوانین قدیمه سخیفه حکم فرماست ۱۲۳۳