Page 2508

شماره ( دوازدهم ) سال دو مجله کابل (۹۰) دارم بهرحال : - تکیه قصد خود را در آن مقاله باز تکرار کنم که : - اتصال با معارف بشریت يك امر حیاتیست ، لذا باید متوالیاً و مداماً ترجمه کرده برویم ، ولی یکی از عمده ترین مطالب در ترجمانی قضیه دچار شدن مترجم بتطبیق و تراشیدن و دخیل ساختن لغات میباشد ( مخصوصا در مطالب علمی که مقصود ما از آن مقاله بود که این عملیات سه گانه کیفهای بسیار کشالی دارد ) و نظر بخصوصیات مرحله ئی حالت ما این عملیات سه گانه ترجمانی صورتی بخود میگیرد که اگر مترجم هوش خودرا نگرفت زبان تحریر محیط را در مشکلات بسیار پر پیچ خواهد انداخت . چنانچه می بینم ملایکه در ابتدا این مطلب را دقت نکرده بودند ، یعنی در اول هر که خواندن و نوشتن دو زبانرا یاد داشت ( آوردن آوردن وترا شیدن ترا شیدن ) بنا کرد ، اولاد امروز خود را بمخالفتهای بسیار دچار کرده اند که تتبع در وضعيت لغاتی ممالك شرقی این نظریه مرا برا یتان ثابت میسازد . بهر حال این مطلب درازیستکه بحث جدا گانه میخواهد ، بیائیم سرگپ خود مان که چون سر مرحله هستیم ، من پیشگیری و تعاونرا درین موضوع : ( بیار بیار و بساز بساز) لغات موزون ديدم يك طریق پیش گیری همین را خوب دیدم که ترجمان در وقت تطبیق لغات و ترا شیدن یا دخیل ساختن لغات خود را در مقابل يك كار مهم دیده و همین عملیات سه گانه را در هر ترجمه قضیه جدا گانه قرار بدهد ، آنوقت معلومستکه نشو و نمای زبان در زیر چه انتظام درست و بدون خطر تشویش و خلط روان بماند بلی انکار ندارم که باین طریق حرکت ترجمه کردن که عبارت از اتصال با معارف بشریت است قدری عقب تر میافتد زیرا در چنین صورت موضوعات علمیرا تنها کسی ترجمه خواهد کرد که قوت تصرف کرد نرا در زبان دارد ، اما چه چاره که این یکی از نوامیس طبیعیستکه مادامیکه صحیحتر میخواهیم باید بدقت تر انجام بدهیم . باز اهمیت ضرورت پا بندی این طریق در وقتی برایتان بیشتر معلوم خواهد شد که هزاران هزار لغترا که ما باید دخیل بسازیم مد تصور بگیرید . ۱۲۲۸