Page 2476

شماره ( دوازدهم ) سال دوم مجله کابل ( ۶۰ ) سلجوقی ۵۱۱ - ۵۰۲ معاصر میداند معلوم میشود که تازمان سنجر حتماً حیات داشته است. نمونه اشعار : - دل از کار خود آنگه بر گرفتم که با تو عشقبازی در گرفتم ز جان خویش دست آنگاه شستم که مهرت را چو جان در بر گرفتم بشب کز تو کفنم رو بتابم چوزر آمد غمت از سر گرفتم معشوقه سر وفا ندارد سرمایه بجز جفا ندارد گر در نگری بروی زیباش آن سرو روان روا ندارد فتوحی مروزی : - عوفی در لباب امم اورا بسباق ذیل اثیرالدین شرف الحكما فتوحی المروزی نگاشته ومقام شاعریش را بدرجات بلندی می ستاید ، صاحب مجمع اورا باسلطان سنجر ابن ملکشاه معاصر دانسته است فتوحی با ادیب صابر خصوصیت تام و دوستی زیادی داشته و به جهت يك ديگر اشعار دوستانه ارسال می کرده اند با انوری معارض بوده وهمه وقت در صدد ایذای او می برآمد چنانچه قطعه در هجو بلخ گفته و آن را بنام انوری انتشار داد وانوری از جانب مردم بلخ اذیت ها کشید حتى بطور بسیار فضیحی اورا در شهر بلخ تشهیر نمودند ، تاریخ وفات فتوحی بعد از سنه ۵۶۰ اتفاق فتاده . زیرا با انوري تا آخر وقت معارض بوده و با یکدیگر مراسلات انتقاد آمیزی داشته اند وسنه وفات انوری على التحقیق ۵۸۳ بوده است . شهاب الدین مروزی : ارباب تذکر اسم اورا شهاب الدین ابوالحسن طلحه ضبط کرده اند ، مولد او شهر مرو است و بگفته امین احمدرازی در تذکرۀ هفت اقلیم با سنجر ابن ملکشاه سلجوقی ۵۱۱ - ۵۰۲ معاصر بوده است زیاده تر ازین شرح حال و سوانح زندگانی او روشن نیست بلکه قصاید و ابیاتی هم از و باقی نمانده چنانچه عوفی می نویسد اشعار او آنچه قصاید ۱۱۹۸