Page 2447

شماره ( دوازدهم ) سال دوم مناظره عنصری و غضایری ( 31 ) صلات تو بهمه دوستان رسیده بطبع همیشه تا صلوات است بر محمد و آل دو بدره زر بگرفتم به فتح نارائن بفتح رومیه صد بدره گیرم و خرطال کجا شریف بود چون غضایری بر تو زطبع ناسره چونانکه زر سرخ و سفال نه بندگان همه چون مصطفی بوند بقدر بقدر طاعت مفضول باشد و مفضال قصیده عنصری بجواب غضایری خدایگان خراسان و آفتاب کمال که وقف کرده بر و ذو الجلال عز و جلال یمین دولت و دولت بدو گرفته شرف امین ملت و ملت بدو فزوده جمال همی خدای زبهر بقای دولت او از آفرینش بیرون کند فنا و زوال یکی درخت برآمد زجود او بفلک که برگ او همه جاهست و بار او همه مال بهار خندان از برگ آن درخت اثر درخت طوبی از شاخ آن درخت مثال ازان بهشت بهشت آیتی است روز قضا و زین بهفت زمین نعمتی است گاه نوال گر آن عطا که پراگنده داد جمع شود زمد دریا بیش آید و زوزن جبال چو عقل خاطر او را هزار مرتبت است چو چرخ همت او را دو صد هزار خیال چو روی او نگری شادمانه گردد دل چو نام او شنوی فرخجسته گردد فال ایا ستاره تائید و عالم توقیر قوام و قاعده ملک و قبله اقبال ز سال و ماه نویسند مردمان تاریخ بتو نویسد تاریخ خویشتن مه و سال بس ای ملک ز عطای تو خیره چون گویند که بس نشان ملالت بود زکبر و دلال نه بس بود که تو بر خلق رحمتی ز ایزد بجای رحمت ایزد خطاست لفظ ملال 1169