Page 2422

شماره ( دوازدهم ) سال دوم مجله کابل ( ٦ ) تربیه است کما نیکه تربیه نظری صرف دیده باشند یعنی روح تطبیق و عمل در آنها دمانده نه‌بود اینها ذاتاً از يك جنبه بزرگ ضروري حیات و معیشت کمبودی دارند ، خواه بخوانند خواه نخوانند و باز هرچه بخوانند کار کن نمیشوند ۰۰۰۰۰ درباب :— ضیاع وقت : بپرسیم چیست مصرف صحیح وقت ؟ همانكه يك قسمتس در دریافت و تماشا بگذرد ( بلی دریافت بأوسیحترین معاني آن خواه دنيوي و یا عاقبتی باشد ، همچنین تماشائی با باریکترین کیفیتهای آن خواه حسی و یا شعری با شد ،) قسمت دومش در تطبیق و حاصل گرفتن بگذرد ، خارج ازین دو هر چه که بود گویا صرف عبث است ، براي وقت ، .... اگر با این نظریه من در باب صرف وقت موافق باشی اینرا هم از من قبول کن که رومان یکی از عمده ترین و میسرترین و با ریکترین وسایل تماشاهاي حیات است ، چه کسی نخواهد بود منکر شود نویسنده كه يك رومان میسازد در حقیقت قضیه از قضاياي حيات را بذریعه چندین شخصیت که در رومان میآرد از پیشروی نظر پریت وا ر تیر میکند آنهم ببا ریکترین رنگهائیکه امکان باشد این را یترا میدهد ، زیرا هیچ قالب براي تعبير ورسامی فراختر از قالب قصه نه در قدیم بوده و نه تا امروز پیدا شده است ، حتی اگر قابل فوائد بی پایان سیاحت باشی این نظریه را هم بپذیر که مطالعه چند رومان منتخب و متنوع جای نیم و یا بیشتر يك سياحت را میگیرد ، بلکه باندازه که ضرورت دانستن شخصیات بشر را لازم بدانی همانقدر بخواندن رومان مایل باش . حالا شاید ضرورت نمانده باشد براي دفع کردن این تهمت دیگر را که میگویند : مصرف عبث پول است . زیرا آنچه که در گذشته بیان یافت برای ثابت کردن اینکه صرف پول در راه خواندن رومان و یا در راه بوجود آمدن آن مصرف بجا میباشد کفایت میکند ، باقی ماند يك تهمت بار يك دیگر پیشروی نظر ما ، باری آنرا هم خوانده بویم که :— از خود کش بیگانه پرور میسازد : درین باب بگوئیم خود منظور با ر بر حیکه بدا فع آن این تهمت گفته شده است روح ١١٤٤