Page 2374

شماره ( یازدهم ) سال دوم مجله کابل ( ٦٨ ) ذکر شد ، موضوع از حالت اولی ( که لغات قطعاً تشریح داده نشوند ) هم پیچیده تر میگردد بنابرین باید شرح لغات مذکوره در حاشیهٔ همان صفحه که اصل لغت غیر مأنوس در ان داخل میباشد تحریر یابد درین صورت دو فائده صحیح گرفته میشود : اول : مشکلاتی که در اجرای نظریهٔ آقای انیس از قبیل پیچیده شدن موضوع و مغشوش شدن افکار خواننده ، و ضیاع وقت متصور است رفع میشود . دوم : خواننده موقع رسیدن به لغت غیر مأنوس فوری از روی اشاره معینه به حاشیه تحتانی مراجعت و تفصیل و تشریح لغت مذکور را می خواند و چون مثلی که در فوق گفته شد ، فهمیدن يك لغت غیر مأنوس و بیگانه ، ( که چندین مورد استعمال و معانی مختلف دارد ) مشکل میباشد ، خواننده ، بيك نظر هم اصل لغت و یکی در فقره ماقبل و مابعد آن و هم تشریح و تفصیل حاشیه را خوانده توانسته به اندک تعمق مطلب را می فهمد . نظریه عاجزانه در خصوص چگونگی و موضع نوشتن شرح لغات غیر مأنوس بقرار فوق عرض شد ، حال آمدیم بر يك موضوع یا مشکل دیگر که عموماً مترجمین در وقت ترجمه کردن به آن دچار میشوند و آن اینست : ــ امروز در محیط ما بیشتر از چند لسان خارجی مثل انگلیسی ، فرانسوی ، جرمنی ، عربی و ترکی وغیره ، ترجمه میکنند ، تلفظ هر يك از السنه مذکور بادیگر ان قطعاً ربط و مطابقت ندارد و بسا واقع میشود كه يك اسم خاص را مترجمین ما از هر يك از این زبانها ترجمه میکنند : ــ یکی از انگلیسی دیگر از فرانسوی دیگر از المانی وقس على هذا . . . و تمام این تراجم در محیط بواسطه مطبوعات نشر میشوند چون طرز تلفظ هر کدام از زبانهای فوق با دیگر هیچ مناسبت و مطابقت ندارد اغلب اوقات خوانندگان که همان يك لغت را در همان يك اخبار به تلفظ و آهنگهای مختلف میخوانند به اشتباه می افتند و همان يك اسم را چند اسم عليحده تصور میکنند وبالنتيجه مقصد اصلی از دست ایشان میرود . اسم رئیس الوزرای چند وقت پیش المان را بطور مثال ذکر میکنیم : ــ اسم موصوف به زبان جرمنی « شلایسر » و بزبان فرانسوی « شلی شر » بزبان انگلیسی « سچلیشر » و بزبان عربی « شلی خر » و بزبان ترکی ( شاید ؟ ) « سشليشر » خوانده میشود . پس اگر این اسم به تلفظات مختلف فوق ١١٠٥