Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( یازدهم ) سال دوم مجله کابل ( ٢٤ )
نگارش نجیب الله خان متعلم مکتب امانیه
کوهزاد
خرا به زار غز نین
شام است ودا منه آسمان کلکون ؛ نسیم خنکی بوزیدن خود بوته های سبز این دشت وسیع را بحرکت میآرد . ستارگان یکا يك جلوه نموده میدرخشند . چادر نیلگون شب کم کم روی جهان و دا منه افق را گرفته رو بسیاهی میرود . رنگ کلکون شفق را می پوشد ودا منه آسمان را تاریک می نماید .
*
* *
شب است وماه ازز یر کوهسارسر کشیده روی این دشت خاکزاررا بضیاء نقره فامش روشن می سازد . مناره های کهن بروشنائی مهتاب چون عمود سیمینی بمقابل فلك سر بر افراشته عظمت گذشته این وادی خاموش را اعلام میکند .
درین جهان تنهائی وشب مهتاب درین ساحه غمناك و مدفن مدنیت وطن بیاد روزگاران پیشین افتاده ام .
بلی از روزی که چشمم بتا ریخ غزنویان افتاده . از زمانی که بروی صفحات کتب عصر طلائی این دودمان نامدار را مشاهده نموده ام و هنگامی که از ادبیات عصر محمودی اولین مصرعی را مطالعه کرده ام ، درامید این زمان سعادت بوده زیارت قبرستان دانایان وفلاسفه وطن را از تکالیف وفرا یضم می شمردم . این است که بر مزارشان میگردم و بر خاکشان سرشک میبارم .
آیا خاقانی شیروانی بدیدن طاق کسري مهیج نگردیده بود كه من نگردم ؟ آیا باعقده های درد ل و نالهای جانکاه خود نسروده بود :
١٠٦٢
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.