Page 2320

شماره (یازدهم) سال دوم مجله کابل (۱۸) انگیزی دارد بمانند کسیکه در عالم نامرادی گرفتار آید. امروز خواب و آرام از من سلب شده هر لحظه در میکشایم و بیرون نگاه میکنم ولی چیزی در نظرم نمی آید من بحیرتم که آخر راه تو کدام است. ایدوست من نمیدانم در مسیر خویش سواحل تاريك كدامين درياي سياه و کنار دور دست کدام جنگل را قطع نموده تا بمن ميرسي. تشکر و اقتباس مجله نفیسه نمکدان مطبعه طهران در شماره (٤) سال ۲ خویش نسبت به مجله کابل تقريظي نموده و ضمناً قصيدة المایی در مدح شهریار ادب پرور افغانستان سروده است مجله کابل از آقای نویسنده محترم تشکر نموده قصیده شانرا درینجا بمطالعه هموطنان میرساند. قصیده کسیکه تکیه براورنگ سروري کندا سزد چوقلب بهررگ کند افاضه روح اگر چو شمس بتابد کسی بهر بد و نيك نه سوختن همه جاهست در خور خورشید شکم دریدن و دل سوختن شجاعت نیست نه شاهد است که عشاق را ز کشور مهر نه زاهد است که چون خیزد از کناره فسق نمیسزد بسران کار سر سری کندا اراده دارد اگر داد گستری کندا هزار زهره تواند که مشتري كندا که آفتاب سزد ذره پروری کندا بخوی خوش سزد انسان دلاوري کندا بری کند دل و خواهد که دلبری کندا میان خلق یکی وعظ منبري كندا ١٠٥٧