Page 2221

شماره (دهم) سال دوم بهار وطنی (٤٧) قمری از عشق هوای سرو خاكستر نشين بلبل از انديشه هجر رخ گل بیقرار گل همه تن گوش گردد چون کند با ده زبان سوسن آزاد اوصاف و ثنای نوبهار وقت آن آید که چون قوس قزح اندر هوا گل کند رنگ پر طاوس از طبع غبار گاه آن آید که باز از خاك زينسان تیره دل رنگهای مختلف جوشد بصد نقش و نگار میشود هنگام آن کز چوب خشک و خار بن شاهد گل سر بر آرد حاصل آید برگ و بار آید آنساعت که از جوش شگوفه بر زمین گوئیا یکباره کرده است آسمان انجم نثار مینماید بوستان را چون بهشت اردی بهشت ای خوش آن ایام روح افزاخوش آن لیل و نهار چار فصل از ما مپرس ایدل که ما و عندلیب از گلستان خوانده ایم و بس همین فصل بهار نو بهار از یاد روی کیست زینسان تازه روی گلشن از تاثیر خلق کیست عشرت در کنار راحت افزا پیش ازین زینسان نبودی ای نسیم باز گو از گلشن خلق کسی عشرت شکار سایه احسان ولطف از کس نمیداری دریغ بید برگواز که داری نقد این حاصل بیار گل ندانم از که دارد یاد زینسان حسن خلق سرو چون وضع که گردیده است آزادی شعار همچو دست کیست یارب ابر با جود آشنا یا چو طبع کیست زینسان خرمی افزا بهار از کف راد که دارد نخل تقلید كرم پردل از دست که با شد آستین شاخسار گل برنگ دوستان کیست زینسان تازه روی چون دل خصم که باشد لاله زینسان داغدار آب از طبع كه میگیرد روانی را سبق یا که لطف و سینه صافی از که دارد یادگار سوسن از بهر ثنای کیست سر تا پا زبان نرگس از شوق جمال کیست چشم انتظار غنچه از فکر دهان کیست زینسان تنگدل از شگفتنهای طبع کیست گلها وامدار وسعت دامان صحرا طرز حسن خلق کیست دارد از وضع که این تقلید تمکین کوهسار کیست آن کز جود و احسانست فخر بحر و کان کیست آن کز طبع خندانست رشك نوبهار کیست آنکو را بود خلق نکو خلق نکو کیست آنکو را دهد عزو سعادت کردگار آنکه باشد در همه حالی رضا جوی قضا آنکه باشد بییگمان خشنود از پروردگار آنکه باشد پیرو دین نبی (ص) از صدق دل آنکه باشد از دل و جان دوستدار چار یار ۹۸۳