Page 2070

شماره ( نهم ) سال دوم مجلة کابل ( ٢٨ ) و روی همرفته تمامی متاع گرا نهای کائنات بی کار محض میگشتند و این زمین که تو آنرا خاکدان می نامی رشک مینو وغیرت کوثر نمیشد و سرسبز تر از جویبار بهشت به نظر نمیآمد مگر نه بینی که انسان از قابلیتهای خداداد خود چه خارقه ها که نشان نمیدهد انسان بال ندارد ليك از بلند پروازی های عقل به آن فضاهای بلند می رسد که مرغ و هم تیز پرواز هم قوة پرواز در ان فضا ندارد از آب و آتش از برق وهوا کار ها ئی میگیرد که عالم را در ور طة حیرت انداخته تصویر را قوة حرکت و کویائی بخشیده اگر این جسد خاکی دوام حیات میداشت خدا میداند هنوز چه کارهای خارقه از و سرمیزد ، باز هم در اجرای سلسلة فعالیت انفرادی هرفرد اگر کار خودش را بسر نرساند جانشینش تکمیل میکند همچنین دور ارتقا و انقلاب هر روز مناظر عجیب وغریبی نشان میدهد . ماروت : واقعی از خاکدان دنیا اطلاع حاصل کردن امر مهمی است ولی ترسم در سراغ این طلسم خود را نبازیم . هاروت : ني طلسم دنیا به ما اثر نمیکند زیرا روحانیت ما در مژه برهم زدنی همه سحر را باطل خواهد نمود . ماروت : بسیار خوب هر قسم که رضای تست . هاروت : بگذار که تارکی شب به روشنی سپیده دم بدل گردد آنگاه بطرف زمین بپرواز می آئیم . شفق دمید هر دو فرشته بدوش اشعة آفتاب سوار کشته مرحله پیمای کرة خاک شدند تا بسر زمین بابل رسیدند و در آنجا بصورت انسان در آمده مانند اجنبی ها از صبح تاشام هر طرف میگشتند تا عجائبات آن طبقه را ملاحظه نمودند در ینوقت ظلمت شب بروی آفاق پهن گردید و این هردو دور از شهر به سایة يك نخلستان قیام پذیر شدند . هاروت : در دنیای خاکی چه چیز را بسیار عجب و طرفه دیده ای . ماروت : هر چیز در طرفگی بردیگري سبقت داشت لیکن بیشتر جاذب نظر همان موجود بود که ما در ازل اورا سجده کرده ایم زیرا حقيقة روح اختراعات همین موجود بود و چون ملاحظة صنعتی باعث از تعریف صانع آن می شود برای ما هم لازم که از موجد این ٨٦٣