Page 1919

شماره (هشتم) سال دوم نظریهٔ سرارثر کیث (۱۳) عالم سهولت پذیرد و اگر در انجا وسیلهٔ دیگر برای تحقیق این سیادت بود همانا طبیعت قصدی بآن میکرد. بنا برین انسانرا از استعانت بدماغ خود در حل مخفیا و تحقیق سیادت (مظموع فیه) چاره نبوده و اجیال لاحقه براثر آن سیر کردند. ولی بمرور زمان دماغ كوچك و لاغر گردید بعلتی که مشکلات انسان درما بعد در کم و کیف خیلی كوچك واندك بوده و اقغا مشکلاتی که امروز بعقول ما بر میخورد ، بسیار اندک است نسبت بمشکلات انسان در اوائل عهد تطور. گویا طبیعت درك همان مخاطرات نمود که انسانرا (در صورت غلبهٔ عقل بر طبیعت حیوانی) از چار طرف فرا میگیرد بلی در غلبهٔ کامل این مخاطرات پیش می شود. جریده نگار : مراد از وجود طبیعت حیوانی در ما چیست ؟ بی شک آشکار ترین مظاهرش تعلق است بریشه های حیات و بیم از مرگ . انسان باعتبار طبیعت حیوانی هیچ چیز را باندازهٔ تمتع از مزایای زندگانی دوست ندارد و نه از هیچ چیز مانند مرگ می ترسد چرا ؟ تا از تمتع بهجت خرمهای زندگانی محروم نگردد. اما عقل تاکیداً میرساند که نه آن دوستی و نه این بیم هیچيك را مقامی از حقیقت نیست . و نه زندگانی سزاوار آنست که انسان در راه آن برداشت هموم و آلام نماید . بعبارهٔ دیگر همین طبیعت حیوانی است که بمحسنات زندگی و تمتع لذائذ آن شعور داشته و همیشه برما مستولی است جاذبهٔ جنس و تلذذ بجمال وفنون جمیله همانا مظهری است از مظاهر این طبیعت. مجادلهٔ در راه تغلب بر تمام دشواریها از قبیل گرسنگی ، تشنگی ، برهنگی ، گرمی ، سردی و رویمرفته سائر مشقتهای معیشت سر بازی آن میباشد . اما عقل قوه ایست که انسان در لذائذ بر تر از لذائذ حسی از استعانت میجوید . عقل قوه ایست که بفرشتگان نزدیکش سازد و از حال کنونی دورش نماید . عرضهٔ آلام شدن خود را بوسیلهٔ عقل میدانیم و همانطور میدانیم که عرضه ایم . عقل قوه ایست که ضعف خود ما و ماندگی قوای ما را در برابر طبیعت ظاهر کرده . بالاخره استعمال عقل منجر شود بزوال جنبهٔ بزرگی از غریزهٔ حیوانی ما. عدهٔ بسیاری دارای ده چند قوه عقلند و بيك جزأش احتیاج دارند با وجود آن از عقل جزء اندکی را استعمال میکنند و بس و این اشخاص مشابهند بمردی که در خانهٔ کلانی نشیمن داشته ومحض باستعمال يکدو روزن آن اكتفا میکند. ٧٤٢