Page 1854

شماره (هفتم ) سال دوم مجله کابل ( ٩٤ ) اگر خواسته باشیم اشارتی باین مطالب نمائيم لا محاله سخن بدراز کشد ومقالت بطول انجامد ، پس تعریف وتاریخ این شخصیت زبر دست افغان را حواله بآینده و مقاله مخصوصی مینمائیم . بعد ازشیرشاه پسراوشهزاده جلال خان ملقب بسلطان سلیم شاه قدم به تخت سلطنت هند گذاشت وتاسال ٩٦٠ تاج شاهی در سر داشت ، سلیم شاه در مدت العمر گرفتار خانه جنگی ها بود ، چونکه او به مامورین بزرگ پدر بد بین بود و اکثرا محبوس میداشت ولهذا غالباً دو چارعصیان های طوایف نیازی و گکرهای پنجاب گردید ، بعلاوه سلیم طبعی داشت خود بین وخود خواه ازان رو امرای دولت ازو آزرده خاطر بودند ودر امور مملکت صمیما نه معاونت نمیکردند ، معهذاسلیم پاد شاه شجاع ومدنیت پرور بود چنانیکه برتمام عصیان های داخله خاتمه داد وهنگامیکه شنید همایون شاه بغرض استرداد هند عسکر بسند کشیده بسرعت از شهر دهلی عزیمت سند نمود و همایون قبل از مقابله عودت کرد . سلیم عمرانات مملکت مخصوصاً ازبدر را آباد نگهداشت ودر سرك مشهور شیرشاهی که از نیلاب تا بنگاله در طول ٢٢٥٠ میل ممتد و در هر دومیل دارای کاروانسرائی بود ، میان هر دو کار وانسرای پدرمنزلگاهی دیگر بساخت و بروش شیرشاه در آن اسپان پوسته وموذن وامام وطباخ خانه مفصلی بگماشت ، سلیم بفضلا وعلما سخت احترام مینمود چنانیکه شخصاً کفش در پیش پای شیخ تره طبیب بهاري می گذاشت . علی ای حال سلیم شاه در ٩٦٠ قرین دنیا را وداع گفت . شهزاده فیروز پسر ١٢ ساله سلیم بعد از مرگ پدر در قلعه گوا لیار تا ج سلطنت بسر نهاد ولی عمر پاد شاهی او بسی کوتاه بود واز سه روز تجاوز نه نمود . مبارزخان سور بن نظام خان برا در زاده شیرشاه که خسر بوره سلیم بود پس از سه روز پادشاهی خواهر زاده خود فیزر شاه بهوای سلطنت برخاسته و آنشاه بیگناه را شهید وخودش بلقب سلطان محمد شاه عادل ( پسان عدلی شد ) اعلان سلطنت نمود . عدلی پادشاه عیاشی بود واحساسات ملت را موقعي نمیگذاشت لهذا يکنفر بقال هندو همبوي نامی را که بمساعدت اتفاق در ردیف ما مورین داخل شده بود صاحب اختيار مملکت ساخت وخود در آغوش ۹۹۳