Page 1831

شماره ( هفتم ) سال دوم سلطان محمود غزنوی و شعرا ( ٤٧ ) سلطان محمود غزنوی و شعرا ( از کتاب مجمع الانساب ) کتاب مجمع الانساب تالیف محمد ابن علی ابن الشیخ محمد ابن حسن ابن ابی بکر شبانکاره ای که در سال ٧٣٥ تالیف شده چه از حیث مطالبی که در کتب دیگر نیست و چه از حیث انشای فارسی بسیار روان و فصیح یکی از بهترین کتب زبان فارسیست ولی بدبختانه نسخه آن کمیاب و نامعروف است و برای اینکه قدر این کتاب معلوم شود يك صحیفه آن را که در باب رفتار سلطان محمود غزنوی با شعراست درین شماره درج کردیم . سلطان محمود شعر دوست داشتی و شاعر را صلت بسیار دادی و همه روز در شعر بحث کردی و ششصد شاعر خوب داشت از استادان شعر و همه را اقطاع و ادرار معین کرده بود غیر از انكه هر گاه قصیده خواندندی هزار هزار دینار بدادی و سرور شاعران عنصری بود و عنصری او را منادمت داشت و همه شاعران در تحت تربیت او بودند و اما شعرهای بد گفته اند چنانكه درين روزگار مطالعه میرود چیزی نیست و غالباً در ان روزگار نيكو بوده و فردوسی شهنامه در حق او ساخت و سلطان با حال او نیفتاد و از دو جهت بود یكی آنكه عنصری هنر شعری او بشناخت و او را بچشم سلطان بپوشید و ترسید که اگر او پیش سلطان راه یابد همه شاعران را بازار كاسد شود و دیگر آنکه فردوسی مذهب شیعه داشت و كسيكه مذهب شیعه داشتی و ترك سنت و جماعت كردی سلطان او را دوست نداشتی و از ان جهت او را بخود نزديك نگردانید و فردوسی ازو تمتعی نیافت تا بدانی که بد مذهبی چگونه بیحرمتی دنیا و آخرتست با وجود آنکه میتوان دانست که او را جمله علوم عقلی و نقلی جمع برده است بسبب میلی که ببد مذهبی کرده بود خدای تعالی او را شهرتی نداد . و شاعری علوی تا بینا سلطان را بود و شعر نیکو گفتی و در جنب آن شعرامی بود و او يك قصيده بر سلطان خواند و سلطان او را يك پیل ٦٧٦