Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ٩٤ )
و این نیز مشروط است بآنکه اسم سابق و این هر دو در يك سطر نگارش یافته باشند
و اگر در يك سطر نباشند چنانکه اسم مزبور در آخر سطری و ابن در سر سطر دیگری واقع
شود درین وقت نیز الفش را می نویسند . اثبات الف ابن و عدم اثبات آن در نوشته بطرز
فوق از خصائص عبارة عربی و رسم الخط آنست و چون طرز وصل دو کلمه در نثر فارسی
مخالف طرز وصل آن در عربی است چه مانند عربی آخر کلمۀ مقدم با اول كلمه مؤخر بيك
صدا تلفظ نمی شوند و يك سيلاب ( ۱ ) نمیگردند بلکه کسرۀ آخر کلمۀ مقدم برای وصل
بكلمة مؤخر كفايت میکند پس انداختن الف ابن از نوشته خطای فاحش میتوان شمرد .
اگر چه گاهی در نظم بعضی حروف بایتدای کلمه مؤخر وصل گشته و يك صدا می دهد . شیخ
شیراز می گوید : یکی از بزرگان اهل تمیز حکایت کنند زابن عبدالعزیز
در مصراع دوم ز که مخفف از است با باء ابن يك سيلاب گشته ولی این چنین وصل مخصوص
نظم است و دلیل بر انداختن الف ابن از نوشته نمی شود.
٦٢٣
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.