Page 1715

شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ٥٨ ) به بند ای پسر دجله گر آب کاست که سودی ندارد چوسیلاب خواست چو گرگ خبیث آیدت در کمند بکش ور نه دل بر کن از گوسفند ز ابلیس هرگز نیاید سجود نه از بد گهر نیکوئی در وجود بد اندیش را جای فرصت مده عدو در چه و دیو در شیشه به مگو شاهد این مار کشتن بچوب چو سر زیر سنگ تو دارد بکوب قلم زن که بد کرد بازیر دست قلم بهتر او را بشمشیر دست مدیر که قانون بد می نهد ترا می برد تا به آتش دهد مگو ملك را این مدیر بسست مدیر مخوانش که مدیر کسست سعید آورد قول سعدی بجای که تو قیر ملك است و تدبیر و رای بوستان «اعتماد بنفس» دلا نارائی پروانه تا کی نگیری شیوه مردانه تا کی یکی خودرا بسوز خویشتن سوز طواف آتش بیگانه تا کی علامه داکتر اقبال کوشش کار زپائشت آتش تا نشد خاکستر اجزایش بسی پستی هم کوشش کار اینچنین باید حضرت بیدل ٥٨٧