Page 1698

( ٤٥ ) منتخبات نفيسه شماره ( ششم ) سال دوم روی من ترا در آنجا دائماً دنبال میکنم حتی در روزهای آخرین تو هم میآیم و بر روی لوح سنگ تو خواهم نشست . آسمان قلب ترا بمن حواله کرده است ، هنگامیکه بسرپنجۀ غم گرفتار آئی ، سوی من بیا و تشویش مکن من ترا بمنزلت تعقیب مینمایم مگر نمیتوانم دستت بگیرم عزیزم ! مرا تنهایی میگویند . منتخبات نفیسه تدبير همی تا برآید بتدبیر کار مدارای دشمن به از کارزار چو نتوان عدو را بقوت شکست به نعمت بیابد در فتنه بست گر اندیشه داری ز دشمن گزند به تعویذ احسان زبانش به بند عدو را بجای خسك زر بریز که احسان کند کند دندان تیز بتدبیر شاید جهان خورد ولوس چو دستی نشاید گزیدن ببوس بتدبیر رستم در آید به بند که اسفند یارش نجست از کمند عدورا بفرصت توان کند پوست پس اورارعایت چنانکن که دوست حذر کن ز پیکار کمتر کسی که از قطره سیلاب دیدم بسی مزن تا توانی بر ابرو گره که دشمن اگرچه زبون دوست به بود دشمنش تازه و دوست ریش کسی کش بوددشمن ازدوست بیش مزن با سپاهی ز خود بیشتر که نتوان زد انگشت بر نیشتر ٥٧٤