Page 1685

( ٣٤ ) مجله كابل شماره ( ششم ) سال دوم بشر بود كه جهان را حیات می بخشد چورهنمای شود خلق را براه هدا و گر براه خطا قائد ضلال شود كشد بوادي او بار خلق را زقفا بشر بود كه شود مالك زمان و زمين چوهتمش نبود پای بند باغ و سرا بشر بود كه ازو دیو میكند لا حول چو منحرف شود از جادة رضای خدا بشر بود كه حیات ابدكیانی اوست اگر ازو اثری یادگار ماند بجا بشر بود كه حقیقت بزند گی مرده است چو ماند تنبل و بیحس ز جهل جانفرسا بشر بود كه نماید جهان گلستانش اگر دهند باو چشم و دیده بینا بشر بود كه جهان حلقه می شود بسرش ز تنگنای طبیعت اگر نگشت رها بشر بود که چو گاهی ثبات می ورزد بود بسیل حوادث چو كوه پا برجا بشر بود كه چو تمكين خویشتن بازد شود زحا دثة دست او زپای خطا بشر بود كه ز مستی بهوش می آید پرد چو نشۀ او در خمار رنج و عنا بشربود كه مرضهای ظاهر و باطن مسلطند بر او در نهان و در پیدا گهی شود تن او تخته مشق از سل ودق گهی بود دل او سخر گاه حرص و هوا بخار حصبه بسر سامش آشنا سازد چو در تنش زند آتش حرارت حمی ترکیب بند شبلی نعمانی نقل از كليات مرحوم علامه شبلي نعمانى ایكه پرسی چه كسانيم؟ و چه سامان داریم آنچه باهیچ نیرزد بجهان آن داریم ما نه آنیم كه ديهيم سكندر طلبيم ما نه آنیم كه اورنگ سلیمان داریم ما نه آنیم كه بر شیوة ارباب حشم روی و راهی بدر دولت سلطان داریم ما نه آنیم كه با حاجب و در بان باشیم ما نه آنیم كه بام و در و ایوان داریم ٥٦٣