Page 1609

شماره ( پنجم ) سال دوم درۀ قشنگ سین و وادی شاداب کنر ( 75 ) میشود که جمیعت آن از بریکوت و پشنگل زیاده تر است يك پل چوبی دوجانب دریا را بهم وصل میکند . درینجا نیز متصل پل بآنطرف دریا اشجار توت وچنار موجود است که معلوم میشود که رهگذری نشا نیده خواهد بود نه اهالی زیرا بام های خانه های شان از شدت تابش آفتاب مثل آجر پخته شده و يك درخت نیست که یکنفر را سایه دهد ! زمین های مزروعی این ده خیلی زیاد است و تاکه نظر کار میکند برکوهای سر سبز مثلیکه بر پارچه های زمرد دانه های الماس زرد افتاده باشد . قطعه قطعه بالا رفته است. این اراضی تا يك اندازه آبی و بعد از ان للمی است . درینجا و ازینجا به بعد تا اسمار اهالی گجر و مشوانی آباد است . گجر و مشوانی نیم سال را در درۀ پایان گذاره میکنند و نیم سال را بر قلل جبال و بهر جائیکه تخم کاشته باشند يك شب دوشب کرده حاصل آنرا جمع میکنند و می خورند ويك حیات تجرد بسر میبرند میگویند که این نفری در يك وقتيكه از گجرات نقل مکان کرده و آمده اند و زبان شان هم بهندی شباهت دارد بلکه هندستانی را میفهمند . ولی بفکر من بواسطه تجردی که در حیات دارند زبان قبل از اسلام خودرا تا بامروز حفظ کرده اند و هم محتاج باستعمال زبان همسایگان پشتو زبان خود نشده اند و الله اعلم . بعد از ناری دوراه موجود است یکی بطرف راست دریا میرود و دیگرش چپ آن امتداد می یابد ازینجا تا بمنزل دیگر ( ساو ) راه طرف راست بهتر تر است که ما هم همان راه پیمود ه آمدیم . هر قدر که دره بطرف اسمار پایان میرود همان قدر قشنگ و مقبول میشود و مناظر لطافت پیدا میکند . دریا تا بجائیکه به کوتل ( پلی چند ) موسوم است بطرف جنوب میرود و بعدازان بطرف غرب میلان میکند . کوتل پلی چند کوتلیست که خیال هم بران گذشته نمیتواند ولی چون انسان دقیق میشود می بیند که چند نفر مانند مورچه ها بر سنگها بالا می برایند و از خیال باريك تريك راه بران پیچ خورده بالارفته و باز فرود آمده است . اسمای مواضع این دره در بین هندوستانی وافغانی مشترک است مثلا ( ناری ) وكوتل پلی چند ، جلالا ، نورگل وغیره ازین معلوم میشود که باشندگان اصلی این دره اهالی قدیم 504