Page 1608

شماره ( پنجم ) سال دوم مجله کابل ( ٧٤ ) رفته بالخاصه درین دوسه سال اخیر زیرا از اهمیت اجتماعی ان نقطه اهمیت عسکری آن زیاده تر است و بعد از عهد سلطنت اعلیحضرت امیر عبدالرحمن خان باینطرف آنقدر عسکري که امروز موجود است هیچگاه و جود نداشته است ازین جهت جمعیت این قریه كوچك نیز زیاد شده میرود . بانداره دو میل بطرف جنوب بريكوت بريك موضع مرتفع ده كوچك پشنگل واقع است که جمعیت آن از بریکوت کمتر ولی موقعیت و هوای آن بهتر است . این ده با نتهای دره كوچك و قریه کوهی ( کوتيا ) افتاده و آب هم از همان دره میگیرد اهالی این دو قریه از نورستانی و افغان مخلوطاً تشکیل یافته و بدو زبان بلكه سه زبان تکلم میکنند . یکی زبان پشتو و دیگر آن زبان بريکوتى و سومین آن نورستانی ولی زبان پشتو اکثریت را حایز است . افسوس اینست که دریای بدان بزرگی در دره جاریست و ولی اهالی دهات از قلت آب شکایت مینمایند . زیرا آبی که بدان کشتعمندی خود را اجرا میدارند مراد از آبهای کمی است که از دره جات جریان میکند و چون آب دره جات آبیست که از برف مذاب شده تشکیل مییابد بمجردی که برف ها از کوه پریده آب خشک می شود و اگر کدام زمستان برف نشود روزی این دهات قطع میشود . اشجار توت و چناری که درین حدود دیده میشود اشجار یست که تشریف آوری سپهسالار غلام حیدر خان مرحوم را ٤٠ سال قبل بیاد میدهد و از همان وقت یادگار مانده اند ولی بعد از ان ضرورت نشانیدن اشجار محسوس نشده است اهالی میوه های کوهی از قبیل گرگر و انارکوهی و بادام و غیره قانع بوده بسیب وزردالو وانار تربیه شده نمی پردازندوز حمت غرس اشجار را برخود روا نمیدارند ورنه هرگونه میوه و اقسام نباتات و ترکاری ها درینجا میشود . يك چند بته گل جربین یا جراینوم دیدم که با وجود عدم تربیه آبیاری باندازه بته گلاب اصیل بزرگ شده و هنوز هم گل میکند . بعد از بریکوت و پشنگل تاهفت یاهشت میل راه دیگر آبادی که قابل تذکار باشد دیده نمیشود وراه بکنار دریا درمیان اشجار زیتون ، بادام ، بلوط ، گرگر ، انار و سنگ های بزرگی که سیل ها از دره ها آورده امتداد می یابد تا آنکه قریه و پل ناری از دور بنظر میآید ناری بطرف چپ دریا واقع است قریه آن مراد از چند خانه بهم چسپیده ويك بردیگر ناظراست ولی معلوم ٥٠٣