Page 1561

شماره ( پنجم ) سال دوم يك مکتوب تاريخي ( ٣١ ) کتابی که خواجهٔ جهان احسن العهد واحسب الزمان الوزير الاعظم الاعدل و الدستور الربانی الاجل المعروف بنظام الملك از بغداد بطوس فرستاده بجهة تكليف تدريس مدرسهٔ نظامیه که از مشاهیر عالیهٔ جهان بود : ـ بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمين والصلوة والسلام على محمد وآله واصحابه اجمعين ! اما بعد حضرت خواجهٔ جهان متع الله المسلمين بطول بقائه این ضعیف را از حضیض خرابهٔ طوس باوج معمورهٔ مدینهٔ دارالسلام بغداد عمرها الله تعالی میخواند کرم و بزرگی مینماید برین حقیر نیز واجبست که خواجه را از حضیض خسائس بشری باوج مراتب ملکی دعوت نماید : ای عزیز از طوس تا بغداد راه بخداوندی یکسان است اما از اوج انسانی تا حضیض حیوانی تفاوت فراوان والتماس حضور این فقیر نموده اند لاشك این فقیر را محل سفر فراق است نه وقت سفر عراق ای بزرگ فرض کن که غزالی ببغداد رسید و متعاقب فرمان رسید نه فکر تدرس دیگر باید کرد و امروز را همانروز انگار ودست ازین بیچاره بدار والسلام . و در آخر سال این مکتوب بجوار رحمت الهی پیوست فی سنه خمس و خمسا ته : نصیب حجة الاسلام ازین سرای سپنج حیات پنجه و چارو ممات پانصد و پنج حرص خاقانيا ز نان طلبي آبرو مريز کاین حرص آبرو برد آهنگ جان کند بس مور کاو ببردن نان ریزهٔ ز راه بی سودهٔ کسان شودو جان زیان کند آن طفل بین که ماهیگان چون کنند شکار بر سوزن خمیده چو یکباره نان کند خاقانی ٤٦٠