Page 1373

شماره ( سوم ) سال دوم مجله کابل ( ۱۱۰ ) ود تجاربش را بعد از حرب امتداد داد و ثابت ساخت که ماهیهای كوچك حیوان مکروسکوبی معروف به برامیسوم همه در پرتو این اشعه می میرند . بعد ها ثابت کرد که خون خون انسان بآن عرضه شود عدد کریه های سرخ آن کم می شود و چون سبزۀ سپرد جیرا که نباتی است آبی ومادۀ سبزی داشته روی حوض آب ایستاده را می پوشد ( جامهك بقه ) تجربه کرد خلیه های نبات را کشت و چون پنجدقیقه بعرضۀ این امواج باقی ماند ذات و آثارش گم گردید و چون آب را با مکرسکوب امتحان کرد از مکروبهای نبات جز رشته چند نیافت . ( ترجمه از مقتطف ) ( از علامه داکتر « اقبال » ) هزاران سال با فطرت نشستم باو پیوستم و از خود گسستم ولیکن برگذشتم این دو حرفت ترا شیدم پرستیدم شکستم میان آب و گل خلوت گزیدم ز افلاطون و فارابی بریدم نکردم از گز در پوزه چشم جهان را جز بچشم خود ندیدم چنان زاید تمنا در دل ما ؟ چنان سوزد چراغ محفل ما ؟ بچشم ما که می بیند ؟ چه بیند چسان گنجید دل اندر گل ما؟ قبای زندگانی چاک تا کی ؟ چوموران آشیان در خاک تا کی به پرواز آو شاهینی بیاموز تلاش خانه در خاشاك تا كی ۳۱۸