Page 1302

شماره (سوم) سال دوم سقراط ( ٥٧ ) بلی لایق است همیشه در شناخت خوبی سعی نمائیم که خوبی چیست مگر به مفهوم انتهائی آن ابداً نمیرسیم پس باید همیشه يك ادراك قريب تری مطمئن بشویم . و ازین جهته نمیتوان مدارج انرا طی کرد و مفهوم خوبی را بکلی برهنه و ساده ساخت ولی چیز یرا که بتوسط آن خود را بمعرفت خوبی نزديك بسازيم میتوان آموخت و ازین طریق خود را نزديك ساختن بمفهوم خوبی سقراط هرگز انکار نکرده بلکه خود نیز درین مسلك ورزش نموده است . سوفسطائیها گمان داشتند که مفهوم خوبی را میدانند وزعم می کردند که توان بتدریس آن جمع دارند مگر سقراط میدانست که تربیۀ انسانها در کشف مفهوم خوبی بحيث يك فاعل مختار کافی است اگر هنر با خوبی در معرفت قرار گرفته باشد پس باید که امکان پذیر گردد و در همه انسانها عادلانه قضاوت بکند . همه انسانها در معرفت متساویانه و بسیار ترقی نکرده اند ؛ بلی هنوز همۀ ما در معرفت حقیقی دستی میزنیم وازان ضرور منتج میگردد که هیچ انسان متکامل یافت نمیشود و تا يك اندازه معین خواه مخواه هر کس گناه بکند از همین نصب العین سینگ ها و ستوئيك ها از دانشمند مطلق مأیوسند زیرا اینها انسان های متکامل مطلق میخواهند . ما میتوانیم نظر باینکه هیچ عمل موجود نیست که بدون معرفت صحیح باخلاق برابر باشد باید به نظریه سقراط : هیچ کس برضای خود بد نیست ـ تا يك اندازه تسلیم نمائیم مگر می بینیم که این مرد از محبت که بانسانها داشت این مقوله گفته و با اینهم سعی داشته که مخاطب را در مصاحبه متذکر سازد باینکه غیر متکامل و بمعنی مخصوص دیگر عامی است ؛ این تناقض قول گفته نمیشود زیرا ریشخند مشهور سقراط شامل این نظریه است و بتوسط این نظریه سقراط سوفسطائیهای بیمغز و سفهای نادان را بجهالت خود شان مقر ساخته بود زیرا بدی را بحيث يك غلطي عريان ورسوا میسازد . فروتنی ( که بدون آن ریشخند جنایت میشود ) درین ادم كمبودي نداشت كه قريباً هر مذاکره را باعتراف نادانی خود خاتمه میداد . با چنین يك شخص که دانش را اساس اعمال میسازد جای حیرت است وقتیکه میشنویم ٢٦٥