Page image — the source of record
Machine transcription
شماره (سوم) سال دوم مجله کابل (٣٨)
مطلع الانوار فیض صبحگاهی می شود چون سحر هر کس که با خورشید رویان آشناست
شکل سنبل میکند ایجاد دود آه من خاطرم یعنی بآنکا کل پریشان آشناست
بی حضورت در تما شا گاه گلزار بهشت
صبح مجذوب تو با شام غریبان آشناست
منتخبات نفیسه
(۲)
بهار باد غیس (هرات)
یکی از حکایات لطیف ادبی تحریر نویسنده معروف سمرقند نظامی عروضی در قرن شش هجری که اوج فصاحت فارسیست برشته تحریر کشیده شده و اسلوب فصیح ولطیف نثری آنزمان را نشان میدهد.
چنین آورده اند که نصر بن احمد که واسطه عقد آل سامان بود اوج دولت آن خاندان ایام ملک او بود و اسباب تمتع و عمال ترفع در غایت ساختگی بود خزاین آراسته و لشکر جرار و بندگان فرمانبردار زمستان بدار الملک بخارا مقام کردی و تابستان به سمرقند رفتی یا بشهری از شهرهای خراسان مگر یکسال نوبت هری بود بفصل بهار بباد غیس خرم ترین چرا خوار های خراسان و عراق است قریب هزار ناو است پر آب و علف که هر یکی لشکری را تمام باشد چون ستوران بهار نیکو بخورند و بتن و توش خویش باز رسیدند و شایسته میدان و حرب شدند نصر بن احمد روی به هری نهاد و بدر شهر به مرغ سپید فرود آمد و لشکرگاه بزد و بهارگاه بود و شمال روان و میوه های مالن و کروخ دررسید که امثالی آن در بسیار جایها بدست نشود و اگر شود بدان ارزانی نباشد آنجا لشکر برآسود وهوا خوش بود و باد سرد و نان فراخ و میوه ها بسیار و مشمومات فراوان و لشکري از بهار و تابستان برخور داری تمام یافتند از عمر خویش و چون مهرگان درآمد
٢٤٦
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.