Page image — the source of record
Machine transcription
شماره (دوم) سال دوم افغان در هندوستان (۷۳)
در اشتباه گذاشته اند، چه دران عهدها که ما از ان سخن میگوئیم غالباً غلامان دربار سلاطین مشهوره آسیای وسطی از نژاد تورک بوده اند، و بهمان جهت است که قسماً مؤرخین این سلسله افغان را که به موالی معروف شده بودند نسلا تورك شناخته و گذشته اند، و از آن جمله است محمد قاسم مؤرخ دکنی که در چاه این اشتباه گردیده و اغلب مؤرخین ازو پیروی کرده اند، فرشته عادت دارد در اکثر مواقع پادشاهانی را که نسلا پادشاه نبود و از مراتب پست دولتی بغتتاً قدم بسر پر سلطنت گذاشته اند بلا استثنا جزو غلامان دربار پندارد و غلامان را نیز رو بهمرفته از دودمانهای تورك شمار نماید، واقعاً این قضیه مسلمۀ تاریخی که: نسل افغان هیچگاه عبد و غلام نشده، نیز این اشتباه بعض مؤرخین را تقویه و تأئید مینماید، در حالیکه مؤرخین و محققین مغرب در نتیجه تتبعات و تحقیقات عمیقه خود ها تا اندازه کافی برفع این اشتباه کوشیده اند و از ان جمله است مستر فریو فرانسوی که در کتاب خود موسوم به (افغانستان فریو) ابتدا به ترجمه حال سلطان قطب الدین ايبك غورى سرسلسله غلامان غور بسخن آغاز کرده و او را نه غلام سلطان شهاب الدین غوری و نژاداً تورك می شناسد بلکه توضیح میکند قطب الدین جرنیل یکی از قبایل افغانی غور بوده و نژاداً منسوب به قبیله (لود) افغان های غور است (رجوع شود برای شناختن قبیله لود در شجره های انساب قبایل افغانی) بعض مؤرخین خرافاتی و افسانه پسند مشرق که معتادند برای هر قضیۀ قصۀ جعل نمایند گفته بودند در توركها معمول بود کسیکه انگشت كوچك او مقطوع میشد به ايبك موسوم میگردید، چون قطب الدین انگشتی نداشت ایبك خوانده شد . ما میتوا نیم از مطالعه تاریخ این افسانه را تکذیب کنیم و مدلل نمائيم انگشتان قطب الدین کامل بوده و وجه تسمیه او به ايبك ازان جهت است که او منسوب به قبیله (ايبك شعبۀ سنی شاخۀ سروافی شجره افغانان غور) بوده و قبیله ايبك در شجره انساب باقبیله (لود) که فریو یاد کرده یکجا میشود (برای فهم این مطلب رجوع شود بشجره های انساب قبایل افغانی) پس قطب الدین چنانیکه بین افغانها رسم بوده و نام هر شخص با اسم قبیله وی او ضم میشد، قطب الدین ايبك معروف گردید، و این نه تنها قطب الدین است که منسوب بقبیله ايبك بود بلکه چندین نفر سرداران مشهور دیگری از این قبیله است که بهمان نام قبیله وی اييك خوانده می شدند
۱۹۳
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.