Page 1138

شماره (دوم) سال دوم سقراط (١٩) بطور هوپلیت (سلحدار وزین) خدمت نماید. سقراط در بسیاری جنگها شمولیت داشت و بقرار شهادت فلاطون خیلی شجاعانه مدافعه میکرد. فلاطون در «سمپوزیون» خود از زبان «الکی بیارس» کیفیت زخمی شدن او و نجات دادن سقراط او را چنین حکایت میکند از جایزه دادن ارباب رزم ترا محل انکار نیست مگر آنها موقعیت مرا رعایت کردند و بخواهش تو بسر من تاج گذاشتند. سقراط چنانکه ملکات عالی شجاعت و سخاوت را در میدان جنگ بروز داده همچنان در ماموریت ملکی خود نیز نشان میدهد در تمام حیات یکمرتبه بوظیفه ملکی موظف گردیده بود: در دیوان پنجصد نفر در دعوی که برعلیه ارباب جنگ بود سقراط یگانه شخصی است که از بیگناهان طرفداری و مدافعه کرد همچنین یکبار ظالمی از جمله همان سی نفر ظالم او را بتوقیف یک نفر رعیتی بیگناه امر کرد و او از امر آنظالم ابا ورزید؛ از خاتمش رانتیپ سه پسر مانده بود مگر آنها در حیات معنوی جامعه اتن اهمیت فوق العاده نداشتند. روایاتی را که از فقر سقراط حاکی است میتوان تعبیر کرد که سقراط از علایق ظاهری و اموال دنیوی خیلی بی نیاز بوده و بظاهر داری چندان نپرداخته است پابرهنه با ژنده فقیرانه در کوچه های شهراتن گردش داشت و هر جا مرقمی میدید بحثی عمیق پرمعنی را سر میکرد و اوقات خود را برغبت تمام در سگنازیوم های شهر میگذرانید تا در انجاها حلقه از جوانان دانش دوست را بدور خود جمع نمود تخم نجیب معرفت حقیقی را در ارواح و عقول شان بکارد، مسامحه اوضاع ظاهری سقراط ابداً از رهگذر عقیده زهد نبوده است. فلاطون که در سمپوزیون خود سقراط را در بین حریفان بحیثیت یک می پرست زور معرفی میکند یقیناً اختراع ماهرانه خود فلاطون نمیباشد؛ روح سقراط و اشتیاق به نیکی و راستی و حسن متعدد یک چیز شده بود و با وجودیکه یک سطرهم برای ما نوشته نگذاشته است باز هم بسبب همین اشتیاق مستحق نام فیلسوفی است اگر نظر بدلایل مخالفین لقب اعزازی (فیلسوفی) او انکار رود بی انصافی میشود، عقیده مامییر و ملا و وتس مولندورف که او را صرف بیدار کننده حسن اخلاقی و دینی اهالی شهراتن میدانند محض از مدارس متعدده ١٢٩