Page 67

( ٥٢ ) بس باطل» و مهر نور توجب بخشند. « در مهمانخانه شهور بامصار استقرار جهان اسکان ان نعم مجرا جهت ورسه دوان عالم عصر می آفاق قاف تاقاف کشیده ، کریمی که حریم انس بلو به خواران دار بجا نشان وم دهم ما نور سمانو هویی سنبله و دریا در طباع خانه مشارق و مغارب به مسکون آن وجد می حوت و دوان ان برشو بهمان اسد و ور برمان کردانیده، برجبی هوالذِي أَرَدَ لَكُمْ فِي التيار يتروكر مايق حمالا تحصي نهاده . وامين ی که مامی مدنیش بزار دبی» و برفی ناصان و مصور مبذول، و كمل سكان امصار و قصور انطان وقطار مطار مروف عظمای گرایش یا مشمول. مپان بی ندای بیه می رواست که سحا بو پر فروع و کشانای عرصه براء و وافسح فضای مرا حل و نباء مصادق منحنا ابوا السَّمَاءِ بِمَاء منبهرِ وفَرْنَا الْأَرْضِ عُيُونَا فَا لَقَى المَاءُ عَلَى أَمْرِقَد سید شریان . واراضی تدیف ان مراضی مزار شان عمال با مون و یا با همان افساد و کونین محوای وانَ لَنا مِنَ المُعْصِرَاتِ مَاء تَجاجاً اخْرَجَ بِهِ حَبَاوَتانا وَجَنَّاتُ لغاباتر با تمام عام نشاه اب خضر را چشمه ملایم کو مل کا له اردامان و مرکز سا ده و از چشمیه زیز بوادی بنیانی قطار ار باغ عالم نیشار ماء معین . تبه وان سحاب صیاد شور و شیرین از طول وعرض بین زمیران به جریان انداخته به وادی انفاس مجمد الم صناف جوان و ناس را کشته زار حاصلاح نمود. و من برا د مهدید شقی نو و یدا خه که رکن شاع سحرا می رسید هر دانه مطلوبی که انداخته د را فیل با ارادت شترش رقم خاک برویانده، برکشانش قبالی دارش بقوت امیه رسانید دار بطل را در این مضموان اخر د بوان شورتون در اند تزرعونه امن جن الزا رعون برآورده، تعالی شه شان جلالت این الله چه لطف و کمالت این مرایت می دست کرده را برای حد و نذ ر د شاه عالی را علی طو جهان بود لال در مه د صفت چسان بر کا جز الکن جزد و نا گفت فی و صف امت سره و بد رود و درود نامحدود شار بار کا ، مقدیس نمون در نزول جز و مسعود صلوات و سلام لا تعد و د بیانا که هم همیشه از آمار و الا با مداد نشیر خیم مطهره بطاقت بد وامد اوگرا و بعد شاوی ام مراوات است تا به شقد نه شود به منزل رسید حضرت کیمو د پوت مانده اگر از ددای جهان سفلت حکم خوابه و فر مانی بدانه که رعا بهار دیش به برود می دایر باش بلکه حیت انحرافی از کو سیند اکاو شماری بارکری شترانی پوشیدی و عیال خانہ کا مل تکا لیف در ساحه می دانه نطلبنه تادیه ماند مرقوم السطور به کا سمر من به برادران سیمی د نا خوشیده بود می بایت دارد تو سر حن بنا بر ان بمرتب بست تا در پدربار در شهر میانه با ختند مضا یقه در سه جو مجهد و عیدانه موا نظرم به سرور یا محجر محمد حجار افقان درین است کافته در معیشت ای صوره است خویشتن بعد داخله غریب پوره و به بیانیه بدید ن بد کارم د ستیقی و اصر و در دربار درون نهان سوره می حلوافی در صورتیکه معده تو بنهاب بخته دار متقین نقد ز یاره میاد در باطن هم اسلام فما صلوت علیه ر به براد و غایب دما بر تا بد عبر قلیب د فقر نجی ر یار بود موافق در ایه در هر سوره به انه تاکه در حالت تار و خواری در در ما خوی شیشی عرجوده نکنند ان گاه با ستعداد می عروج کند و عروجش نگذارد، بخدا وند دیجی و محمد بن ابی و حامد بن زیاد بها دعاء جریده د اور کا و صلواتیان معلما ان و بعد از محلات حسنو د خارق عاریه می کشو بخون و د ادلایت او بهر نجاست می کنند بر پوشن عود است دست می بزدند با کها، دار می و بیت الخلاء در گند در پی بستیم میع غیر دی نیا شته وصور ، در گنز در بین خانها است و سنبل با فرش پاکی کسان و الان مسجد حاضرت کوشند و الا کار د یوان در رقیب حیات است تربن نامه تفصل الصلبة کدان نه شق عاصرین مسعورات بسیار با ته وه د صورتیکان قبولیت خدار خان می زنده و برای سر حیات خودشان نصب مقتل د قتی که مفارقه فرمایند الله اکبرنا تعقبات و نور شمام معبد حه انته ادت انه ترجی عطریره رعایت بادها بد کر عمت دانه پر رقی و کیکا ابجد ر حق تصیر دایه در ده بد و یزید بن مهارات و عمار بن یا سر را در شکنجاب کی اب می کشندند