Page 66

(٥١) والیریر کجدل منہا داب المفاخرة في الدين وقال انا الا منجا والتحي في الدنيا لاحقا حمدا لله الذي تم بالطاعه الصالحات وبشمول توفيقه يفتح أبو الخيرات والصلوة والسلام على نبيه بعد انما ذكره الذاكرون وكلما سهی عن ذكره الغافل وبعدل من الخلائق نبي علم الوجود واشرق وعلى اله الذين هم علماء المباينه وانه عالم الأثر النجي والمهاجرين المهديين وقادة المنازق إلى يوم يعود فاتحه نواید ثنائی که شمائم خیایم حسن نقع انس بنفخ رات مشام جوامع صوامع قدسیان سازد و رانکه نصابی که حافظان قطاع افلاک و مجاوران روضات محاط سماک بصرف مبانی و نعم معانی و مهام قواعد شدیه بارگاه و نثار پیشگاه جلال و جاه حضرت بی انتم و دائم القهر پادشاهیست که نوزمان کرسیکان مواید نعم عالم افق و قرص نورشمس و قرار تعدا و طول و عرض مرز و بوم اخطار عیان نداشته مستان نایت قوت قوت حرکات سکنات ممکنات را از خمش عطایشت خوان بقاع جهان را جندندر معامش و اشعاس مکلفان روضه خاک هف کرده بنده و بندگان انعامش مایه و فراوان و مبلغ امکان مست متنه والا احسانی برای باب استحقاق نقش امانی پروخته و ستم کی بینهایت اکرام تمام نمایم تمام از عصا خانه افضال عام منم مستحقان و جاره گان هزار رباط محافل عليا وسفلا عالم الم شهرتب و نظام داده و ستایش مهر ارایش که بونی ببارد حکم عالیست که جریمه دیانت و دیگر انچه از قرار شروع و قصاص موقوف در بافته است که مفصوله محکمه نواهد بود از غائین دیوان تو تم خواهند و بر که نام امده انوالی را برقرار بود واصدی دان خیر و قبول نه یوکلان مصرف متولی بود و حاصل باقی بصرف مصارف مسطوره عاده و کلاه شده بالحمد لله حمدا كثيرا طيبا مباركا فيه