Page 91

عشق و وظیفه یا شب اخیر با چشمان خود طوری وانمود می‌ساخت که معلوم می‌شد می‌خواهد با کاپیتان شوخی کند و عشق ببازد از گوشه چشم بسوی او دیده میگوید: - حالا بگوئید که در زیر این چتر نیلگون همه ما در حقوق ذاتی خود مساوی هستیم یا نه ؟ - طبیعی . - بالاخره اعتراف هم می‌نمائید که تنها مرد بودن شما و زن بودن من از اسرار خلقت است؟.. - بلی !.. - برابر بزرگ شده، برابر تربیه شده و به سعادت این جمعیت مسرور و به مصیبت شان مضطرب میشویم ؟.. - خیلی خوب !. همینطور است. - شما را هم در مکتب می‌سپارند ، ما را هم به مدرسه تحویل میدهند. ما و شما مکلف هستیم تا سنین ٢٥ عمر خود از صبح تا شام در گلاس های متعددی وقف آموختن علم نمائیم ما همه مجبور میشویم هزار گفتارهای نافع و سودمند معلمین خود را گوش کرده و آنرا بهر صورتی هست حفظ نموده و بحافظه بسپاریم آیا همین طور نیست؟ تا به اینجا می بینیم هر دو جنس بدبخت مساوی بوده و حق و صلاحیت را مالك هستیم !.. بعد ازین کلمات از گوشه چشمان خود دزدیده و با نزاکت مخصوص بسوی کاپیتان متوجه شده میگوید: - اينك بعد ازین سن وضعیت تبدیل میشود ... بدون شبهه که مهم ترین و بدترین و سوزنده ترین دوره جوانی بین سنین هجده و بیست و پنج است. طبیعی که انسان درین دوره پر آشوب در وجود خود آتشی شعله ور می یابد و حتی سوختن مغز استخوانهای خود را حس میکند. در همین دوره است که عاشق شده میتوانید دوست داشته و دوستی کرده میتوانید !.. باز در همین سن و سال است که آرزوهایی دامنگیر شما میشود که منبع آن را - ٨٤ -