Page 243

عشق و وظیفه یا شب اخیر فاروق و ماریا : بنظر حیرت و دهشت بطرف پولیواش که در بین اطاق قدم زده و خود سرانه حرف میزند ، می بینند چند دقیقه دیگر هم بسکوت میگذرد. در زیر فشاريك هوای مختنق می لرزند... اطاق هم چون مزارستان غرق سکوت و خموشی بوده و... آفتاب هنوز طلوع نکرده است ... دفعة از طرف زینه ها صدای قال مقال شنیده میشود . آواز های غیر مفهوم بلند شده میرود ... عسکر ها می آیند ، صدای پاهایشان از نزديك شنيده میشود... اينك بدروازه رسیدند به يك لگد دروازه دوپله ئی باز میشود و ٦ نفر عسکر مست و سرخوش داخل اطاق میشوند چشم های هر شش آنها چون مشعل فروزان است ، روی شان کثیف و يك حالت نفرت آور دارند. دستهای خود را بطرف کلاه خود برده میخواهند که ضابط را سلام بدهند . پولپواش يك قدم سوی آنها رفته و بزبان رومن میگوید : ـ رفقا بیائید !.. نزديك تر بیائید !.. عسکرها نزدیک می شوند. - از جبهه آمدید ؟.. همه شان يك آواز جواب میدهند: ـ بلی !. . ـ خیلی وقت است در جبهه بودید؟.. ـ٣ ماه است که در جبهه بودیم !.. - بکدام فرقه منسوب هستید؟.. - بفرقه سیزدهم !... - از کجا هستید؟ ار بين يك نفریش تر میشود... در روی این شخص خال های فرورفته زیاد دیده میشود مثل اینست که به آتش توپ ماشیندار سوخته باشد !.. منظره مدهشی دارد !.. خنده وحشت انگیزی کرده میگوید: - ٢٣٦ -