Page image — the source of record
Machine transcription
جدائی
ساعت ۲ بجۀ شب است... باز در خانۀ میغائیلسکوها هستیم... ماریورا بیحرکت روی
چپرکت افتاده عمهاش بالای سراو نشسته است... هر دو ساکت هستند... اطاق در بین سکوت
وخاموشی عمیقی است... در برابر شعاع مهتاب که از پنجره ها داخل اطاق تا بیده روی این
دوشیزه پژمرده بحال مضطرب دیده میشود در زیر مژگانهای سیاه ودرازش چشمان
کبود قشنگش میدرخشد... جسم لطیفش را يك قديفۀ ابریشمی پوشیده است.. پاهای
كوچك و قشنگش بيك طرف چپرکت آویزان است... نور خیره رنگ مهتاب مانند برق
چشمان جوانی که در قلبش حرارت عشق در اشتعال باشد روی این پاهای كوچك
خیره شده...
ماریورا در بستر راست افتاده!... دستهای قشنگ خود را زیر سرگرفته بازوهای
برهنه اش اولتر از همه جلب توجه میکند... چشمهای جذاب خودرا به سقف اطاق دوخته
سطح آنرا نگاه میکند عمهاش نیز در مقابلش ایستاده دقایق چند میگذرد وهیچ
کدام حرف نمی زنند...
درین بین صدای آهستۀ پای بگوش میرسد.. ماریورا وعمه اش به آواز متوجه میشوند...
شخصی آهسته آهسته از زینه ها بالا میشود ماریورا با يك عالم هیجان سر خودرا بلند میکند..
موهای سیاه و قشنگش پریشان است.. لبهای باریك رنگ پریده اش بحرکت آمده يك
صدای خفیف لرزان ازدهنش شنیده می شود :
- او !...
بعد از آن سرخودرا بطرف زن پیر دور داده میگوید :
- عمه کمی مرا تنها میگذارید ؟.. زیرا این آخرین ملاقات ما است!...
پیره زن درحالیکه ساکت است دستهای خودرا به چپرکت تکیه داده میایستد ..
یا قدمهای شمرده سوی دروازه روان میشود... حین خروج از دروازه سر خود را
درو میدهد...
درحالیکه چشمانش پراشك است با آواز لرزان ومضطرب میگوید :
- ماريورا !.. متین باش !..
- ۲۱۰ -
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.