Page image — the source of record
Machine transcription
( ۳۳۷ )
به سائر شهرهای تخارستان و باختر مرکزیت داشته . قندوز با موقعیت جغرافیائی
و سیاسی خود در صفحات شمال هندوکش بین آمو دریا و باختر وتخارستان علیا
ایستگاهی بود که از آن چهار راه بزرگ بطرف بلخ و سائر بلاد باختر و نقاط معموره
تخارستان علیا و رود اکسوس و ماورای آن و دره های هندوکش میرفت. چون سیاح
چینی در موقع اقامت خود در قندوز ده معبد بودائی و چندین صد نفر روحانیون و پیروان
این دیانت را دیده و بعضی چیزهای دیگر راهم گفته عین یادداشت های او را درین
مورد ترجمه میکنیم: «این محل هم جزو سرزمین قدیم تخارستان است. طول احاطه
وسعت آن ۳۰۰ (لی) (۱) وطول احاطه مرکز آن ۱۰ (لی) میباشد ، خاک آن
جلگه ایست هموار و مرتب زراعت میشود و حبوبات زیاد حاصل میدهد. پته و اشجار
زیاد در آن میروید . گل و اقسام میوه فوق العاده فراوان دارد. آب و هوای آن
ملایم و یخندیده است . اهالی اینجا امین و ساده هستند . مرد ها طبعاً چابك
وزرنگ اند. لباس پشمی میپوشند . بیشتر مردم پیرو مذهب بودائی و چیزی هم
برهمنی هستند. در اینجا ده سانگارامه» (معبد بودائی) و چندین صد نفر روحانیون
وجود دارد که در قوانین «مهایانی» و «هنایانی» هر دو طریقه دیانت بودائی
معلومات داشته و بهر دو مسلك پابندی دارند و پادشاه شان که شهزاده ترکی نژاد
است به تمام علاقه های كوچك جنوب دروازه آهن (۲) حکمفرمائی دارد .
اولین هیکل بودائی باختری در قندوز: درماه سپتامبر ۱۹۳۶ تقریباً به فاصله
۳ کیلومتری شمال شرق محلی که قرار شهادت هیزان - تسنگ ده معبد در آنجا
وجود داشت پیرمرد دهقانی در پای یکی از تپه ها جوئی برای آبیاری میکند
و در نتیجه چند سرکچی کشف شد . در اثر تحقیقات موسیو هاکن معلوم شد
که جوی آبی که دهقان مذکور کنده بود از پای دیوار یکی از
(۱) واحد مسافه چینی است که طول آن برابر به ۴۷۶ متر میباشد .
(۲) دروازه آهن در داخل دره ئی بود که بفاصله ۹۰ میل بجنوب شرق سمرقند فعلی وقوع داشت .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.