Page 736

( ۱۷۴) میکند و تا جائی که قرائن حکم میکند احتمال بسیار قوی میرود که شاه وخاندان او به آئین مسیحی هم گرائیده باشند ولی از لقب «مزدی» که درین قصه ها به او داده اند معلوم میشود که گندوفارس اقلا پیش از ملاقات با «سنت توماس» پیروآئین اوستائی بود. محققین «گندوفارس» را در علاقه های پنجاب و سند جانشین «ازس دوم» اسکائی هم شناخته اند . این نظریه عاری از حقیقت نیست زیرا قلمرو سلطنت «گندوفارس» طوریکه دیدیم همیشه در حوزه ارغنداب و هیرمند و سیستان محدود نبوده بلکه علاقه کابل و سند و پنجاب راهم در بر میگرفت . درین شبهه نیست که « گند و فارس» پاد شاه پهلوای سیستان و ازاکوزی عقب اسکائی هائی که از حوزه ارغنداب به حوزه سند منتقل شده بودند رفته و حوزه سندوپنجاب را جزء قلمرو سلطنت خود ساخته است اینسکه درین علاقه های اخیرالذکر بعد از ازس دوم اسکائی به سلطنت رسیده است ازاحتمال و امکان بیرون نمیباشد وازین برمی آید که دولت پهلوا با گندو فارس بکمال عظمت خود رسیده و این پادشاه دارای آنقدر نفوذ و اقتدار شده که بعد از ازس دوم حتی در سند و پنجاب هم جای اسکائی ها را میگیرد . «گندوفارس» علامه ضرب مخصوصی در مسکوکات خوددارد که پیش ازاو بی سابقه است و بعد ازاو کسانی آنرا استعمال کرده اند که با او پیوند خویشاوندی و ارتباطی داشته اند. بعض انواع مسکوکات او قرار آتی است: ( ۱) سکه مدورمسی کمی مخلوط با نقره که در روی راسته آن شاه بر اسپ سوار ست و در روی دیگر سکه زوس رخ بطرف راست ایستاده وعصای طویلی در دست چپ گرفته است . مضمون یو نانی روی سکه چنین است : «باز یلو س پاز یلون ملا و س گندوفورس» یعنی شهنشاه کبیر گندوفارس. در پرا کربت ورسم الخط خروشتی