Page image — the source of record
Machine transcription
(٤٢٢)
حکمر ما بود که یونانیان اورا اومفیس Omphis یا بنام ولایت او تکسیل می نامیدند.
مشارالیه از یکطرف با سلطنت قوی پاروس و از طرف دیگر با آریائیهای ابهی ساره
در جنگ بود. آمبهی در نیکائیا آمده از اسکندر کمک طلبید و او را برفتن
هندوستان تشویق داد. درین وقت آمبهی در «اوند» شخصاً عسکر بان خود را از تکسیلا
رهنمائی کرده تا ایشانرا بر حسب وعده که داده بود باسکندر تقدیم کند. اسکندر
همراهی اورا با خوشی تلقی کرد و پنجهزار مرد جنگی را که آمبهی در جنگ
پاروس تقدیم او کرد پذیرفت (۱) ودعوت های او را قبول نمود.
در مقابل اینقدر مساعدات دوباره آمبهی را بجای او مقرر داشت. آمبهی که
پادشاه تکسیلا گفته میشد باینصورت ستراب اسکندر در تکسیلا گردید.
اسکندر و پوروس : اسکندر از ولایت تا کسیلا بطرف قسمت علیای دریای
«هیداسپس» روان شد. در میان راجههای هند آنکه با یونانیان بنای محاربه
را گذاشت پوروس راجه پنجاب بود و در آن زمان سلطنت بزرگی داشت.
مشارالیه میخواست بولایات همجوار نیز نفوذ نموده آنهارا زیر سلطه بیارد.
ازینرو شاه آمبهی باوی از در مخالفت پیش آمد و بالاخره چون وسع خود را
نمیدید باسکندر پناهید. اسکندر در ماه می ٣٢٦ ق. م بکنار دریای جهلم رسید
و در ماه جولائی جنگ را با پوروس شروع کرد (٢) اسکندر در موقع باران
با کمال خفا از دریا بگذشت. پسر پوروس خبر یافته با دو هزار عسکر خواست
ازو جلوگیری کند ولی کشته شد در این اثنا پوروس با مداد رسید. جنگ شد
و بعد از جنگ مقدونیان غالب آمدند. خود پوروس بدست اسکندر اسیر افتاد
گویند چون ازو پرسید که اکنون چطور باتو رفتار کنم؟ او گفت طوری
که در خور پادشاهان باشد اسکندر ممالک او را باوپس داد و او را در جملهٔ
دوستان خود شمرد.
(۱) ص ۱۰ رهنمای تکسیلا مولفه سر جوهن مار شل.
(۲) ص ١٥٥ سالنامه ١٣١٤
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.