Page 250

(۲۲۹) قوم نجیب خود را فراز کنگره های قصر«وارا» بلند کرد و « بخدیم سريرا م» «اردو و در فشان» شد (۱) صفت «اردو ودر فشام» یعنی « دارای بیرق های بلند» را اوستا در تمام اراضی آریا نشین به «بخدى» داده و این صریح ترین شهادتی است که مرکزیت بخدی را ثابت میسازد و نشان میدهد که « بخدی زیبا دارای بیرق های بلند» پایتخت پادشاهان اولیۀ آریانا بود . (۲) از هي دها کا ( ضحاك ) تعبیر واقعی این کلمه : در اوستا ومخصوصاً در پشت هائی که اسمای شاهان را متذکر میشود بعد از یماپادشاه «اژهى دها کا» می آید که گاهی به کلمۀ «مار» پادشده و گاهی تنها «سه دهن» به او نسبت داده و خواهش اوروی هم رفته این است که نسل بشر را از «هفت کرشور» یعنی «هفت کشور» که جمشید بران سلطنت داشت بردارد . در بنداهش و دیگر قسمت های اوستا بزبان پهلوی هم این مطالب تکرار شده و ادبیات فارسی از آن ضحاك و «ضحاك ماران» ساخته است . مدققین به استناد بعضی اشاره هائی که از خود اوستا و باز از بنداهش پهلوی بدست آورده اند « از هی دها کا» را پادشاه میدانند و احتمال زیاد میدهند که سلطنت یا ما پادشاه در اثر حمله و جنگ های او سقوط نموده باشد . آبان یشت اوستا فقره ۲۹ از هى دها کا را از سر زمین «بوری Bawri» میداند . دار مستتر درین باره مینویسد که «بوری» عبارت از بابیلون است و چون در زبان زند حرفی برای ادا کردن مخرج (ل) وجود ندارد این کلمه با (ر) نوشته شده و مقصد از آن بابیلون است که در فارسی آنرا بابيلو Babilu هم گویند(۳) مشارالیه (۱) یعنی بلخ زیبا دارای بیرق های بلند گردید (۲) ماسپرو G.Maspero در تاریخ قدیم ملل شرقی صفت بیرق های بلند بخدی را درپاورقی ۷ صفحۀ ٥٥٨ «مرکز سلطنت» تعبیر نموده . (۳) صفحۀ ٣٧٥ جلد دوم زند اوستا ترجمه دار مستتر به فرانسوی .