Page 1264

( 55 ) نخستین عرب عارضی وزود گذر بوده بجنگ وصلحی خاتمه یافت، گرچه کرمانشاه در جنگ باعثمان ابن عاصی سردار اعزامی حضرت خلیفه ثانی رض قبلا کشته شده بود. ولی در سال 31 هجری مجاشع بن مسعود افسر دیگر عرب در کرمان بعداز جنگهای چندی قانح وشهر شیر جان را بگرفت، متعاقباً ربیع بن زیاد اطراف شیرجان را تسخیر و با اهالی هم بمصالحه پیشامد. همینکه مردم شورش نمودند مجاشع نه تنها آنرا خاموش بلکه جیرفت را هم بگرفت. کرمانیان که در خط نحستین خراسان افتاده و همسایه بلا فصل متصرفات عربی فارس ولهذا بیشتر زیر فشار عرب واقع بودند در جنگهای که نموده و ناکام شدنداکثراً بولایات سیستان ومکران پناه بردند، اما عربها از نظر سوق الجیشی نمیتوانستند از کرمان چشم بپوشند لهذا در آنجا رحل اقامت افگنده به حفر کاریز ها و زراعت مشغول شدند چونکه سوقیات عرب بیشتر از راههای کرمان بولایات سیستان و بلوچستان عملی میگردید، حکم بن نهيك حاکم حجاج در کرمان مسجد، ارجان، ومقام دارالحکومه ئی نیز تعمیر کرد. بلوچستان : واما در بلوچستان عساکر عرب بفرمان امیر المومنین خلیفه ثانی از مکران تجاوز کردند، مغیره بن عاص تا دیبل بندر گاه شرقی بلوچستان رسیده بود اما چه سود که درجنگ با افسر محلی « ديرانج » که ازسند بكمك اهالی آمده بود کشته شد. در سال 39 حارث بن مره در بلوچستان شرقی تا كيكانان یا قیقان پیشرفت ولی او نیز باعسکرش در حدود قلات حاليه بلوچستان از دست مدافعین کشته گردید. مهلب سردار دیگری از عرب در 44 تا بننه واهوار و قیقان عسکر کشیده و بعداز جنگهای چندی بدون اخذ نتیجه مراجعت کرد. عبدالله بن سوار مجدداً بسوقیات پرداخت ولی او نیز بدون اخذ غنایمی در قیقان به نتیجه نرسیده بمکران عودت کرد، چنین معلوم میشود که مکران نیز ازین بعد شورش کرده، وسنان بن سلمه مکرراً آنجا را تأمین نموده است.