Page 1243

( ٣٤ ) تمام قواه پراکنده قوم را جمع و متفقاً بر علیه نفوذ عرب بکار اندازد، لهذا به امراء معروف محلی از قبیل « جغبويه » شاه محلی تخارستان، اسپهبد ولایت بلخ رئيس ملی مرو « باذان » وسائر حکمرانان جوزجان، فاریاب و طالقان نامه های نوشته، و اینهمه را به تشکیل يك اتحاديه ملی ضد عرب دعوت کرد و همچنین به رتبیل کابلشاه اطلاع داد که در صورت مغلوبیت این اتحادیه از عرب، قلمرو کابلشاه پناهگاه فراریان و مخزن بنه احمال و اثقال شان باشد. رؤساء ولایات شمالی همه ایندعوت نيزك را پذیرفته وقبول کردند که حسب مقررات او در تابستان سال آینده بحیث مجموعی با عرب داخل پیکار شوند، رتبیل شاه بعلاوه قبول پیشنهاد نيزك زیاده کرده بود که هنگام لزوم برای استخلاص رؤساء این اتحادیه از دست عرب داخل اقدامات نیز خواهد شد، در میان تمام این مدعوین نيزك از جانب جغبويه فرمانفرماى تخارستان تشويش داشته، و برای رفع این اندیشه بترتيب مخصوص جغبويه را محترمانه باز نـجـیـر زريـن محبوس و در اردوى خـود توقیف نمود، اما جغبویه اظهار موافقت کرده، و بید رنگ نماینده عرب را که بعنوان حاکم در پهلوى شاه تخارستان اقامت داشت طرد و اخراج نمود، ونيزك در بغلان که دارای قلعه مستحکم جنگی بود قرارگاه اتخاذ کرد. رؤساء ولايات هنوز در صدد تهیه حرب و لوازم جنگ برای بهار آینده بودند که در همان زمستان عبدالرحمن برادر قتیبه در بروقان بلخ با دوازده هزار عسکر مکمل رسيده توقف اختیار کرد، قتیبه قطعات تقویه از ولایت نیشاپور جلب و در نهایت غضب بعلاقه مروالرود حمله کرد، حکمدار محلی طالقان بجنگ شدیدی پیش شد و تلفات طرفین سنگین بود، قتیبه اسراء زیادی که از طالقان بدست آورد همه را در طول چهار فرسخ چوبها استاد کرده و بدارزد، وخود باستقامت فاریاب حرکت کرد، هنوز ترتیبات جنگی دولت آباد و شیرغان مکمل نشده بود، ولهذا