Page 1173

(٥٧٨) کاپیسا ده معبد شیوائی و تقریباً هزار نفر پیروان آن زندگانی دارند. بعضی‌ها برهنه اند و برخی خویش را به خاکستر مالیده و زناری از استخوان در دست دارند و آنرا بدور سر خود هم می‌پیچند. (۱) راجع به معبد کوه ارونا که در زمانه‌های باستان معبد «مهشوارا» زنی کوها در قله بلندان وجود داشت مینگارد: «به فاصله تقریباً ٣٠ (لی) در جنوب شهر «سی پوتو فالاس» (٢) کوهی است موسوم به «اولونو» O-lu-no (ارونا) که تیغه‌ها و قلل آن خیلی بلند و پرتگاه‌ها و دره‌های آن تاریک و عمیق است. ازین جا «شونا» تغییر محل داده و به کوه بلند «شوناگیر» Sunagir به علاقه (تسو کوتچه) یا (تسوکوته) یعنی به زابلستان رفت. بتکدهٔ سکاوند یا معبد سوناغر: «سی یوکی» یا خاطرات کشور های غربی هیوان تسنگ، جوامع الحکایات محمد عوفی و تذکرهٔ کوکات منبع موثق و بزرگی است که در اطراف بتکدهٔ سکاوند یا معبد «سوناغر» و پرستش آفتاب معلومات کافی بما میدهد. بالا خبر انتقال «سونا» یا «مهشوارا» را از زبان هیوان تسنگ از قلهٔ کوه (ارونا) به منطقه جنوبی تر به کوه «سوناگیر» نقل نمودیم گمان غالب چنین میرود که بتکدهٔ سکاوند لوگر معبد شیوائی «سوناغر» باشد علاوه بر اینکه منطقهٔ سکاوند و لوگر بطرف جنوب کاپیسا افتاده یادداشت های خود هیوان - تسنگ و مخصوصاً تذکرات محمد عوفی این نظریه را بخوبی تائید میکند. (٣) (۱) صفحه ه ه یادداشت های ممالك غربی تالیف بیل (٢) موقعیت این شهر هنوز معین نشده (٣) ناگفته نماند که مستر مارتن در مقاله نمره ٢٨- که در سلسله سوم جلد دوم سال ١٩٣٦ مجله انجمن شاهی آسیائی بنگال نشر نموده بتکدهٔ آفتاب پرستی جبل الزور واقع در زمین داور را عبارت از معبدی میداند که هیوان - تسنگ در علاقه (تسو - کوته) یعنی زابلستان قرار داده است. چون اصلاً هیوان - تسنگ به زمین داور نرفته و زمین داور به جنوب کاپیسا نمیباشد و معبد کوه زور هم اصلاً معبد آفتاب پرستی بوده اشتباه او صریح است.