Page 1151

(٥٥٦) برای ایشان و نفاخره میزدند و گفتند بدین قدر لشکر با رتبیل مصاف خواهد کرد پس یعقوب روی بحیلت و تدبیر آورد و دو کس از معتمدان خود برسالت بنزديك او فرستاد و او را گفت میخواهم که بخدمت تو پیوندم و در پیش تو جان سپاریها کنم و من اینقدر دانم که مرا مجال مقاومت تو نباشد و اگر من بگویم که بخدمت او میروم این لشکر مرا متابعت نکنند و تواند که مرا و اتباع مرا بکشند و من با این جماعت میگویم که با او مصاف خواهم کرد تا ایشان با من موافقت کنند چندانکه بخدمت تو رسم چون بخدمت تو پیوستم ایشان را بضرورت بامن موافقت باید کرد و چون رسولان یعقوب بر تبیل رسیدند و رسالت ادا کردند رتبیل این معنی عظیم موافق نمود چه از دست یعقوب در رنج بود و هر وقتی بولایت او تاختی کردی و طرفی از ولایت او بزدی پس رسولان را خوش دل باز گردانید و به یعقوب پیغامها فرستاد و وعده های خوب داد و او را بشربت امیدوار گردانید و یعقوب رسولان میفرستاد و با لشکر خود میگفت که ایشانرا بجاسوسی میفرستم وغرض او آن بود که تا لشکر را دل نشکند چون لشکر ها در مقابله یکدیگر افتادند رتبیل صالح نصر را باز خواند و گفت چون خصم بطاعت آمد محاربت را ترك باید گفت و روی بجهت ملاقات چنین کردند و رتبیل را قاعده بود که بر اسب بنشستی و تخت او جماعتی از مفردان بر دوش نهادندی و او بران تخت نشستی چون صفها راست کردند و رتبیل بر تخت نشست و لشکر را بفرمود تا از دو طرف تخت او صف زدند یعقوب با سه هزار مرد شمشیر زن خونخوار درمیان هر دو صف در تاختند و تیرها از پس اسب میکشیدند و زره ها در زیر قبا پوشیده و شمشیر در نهادند و روی زمین از خون دشه مان رنگ دادند و کفار چون سر رتبیل را بدیدند روی بهزیمت نهادند و آنروز قتلی عظیم رفت و عروس فتح از زیر نقاب بیرون آمد و یعقوب با فتحی تمام باز گشت و روز دیگر با ششهزار سوار کفار بستان فرستاد و شصت مقدم بر شصت دراز کوش نشاند و آن کوشها.