Page 611

(٤٢١) که در فتوحات مصدر خدمات میشدند در جشن سلطانی به آنچه مستحق بودند نائل میگشتند را لقابی که ذات شهنشاه لازم میدانست علی قدر مراتبم بر امراء و کار پردآزان سلطنت اعطا میکرد و شهزادگان را بیکی از ولایات فرمان برقراری می بخشید و ظفرا قاسی و یساول و کشیکراقها و غلامان خاصه و پیشخدمتان خاصه و خواجه سرایان را به لباس های زرین و سمه دوزی که تماماً از مخملهای بسیار زیبا میبود ملبس میساختند و دیوارهای قصور و بازارها و کوچه ها را بظروف نفیس و آئینه های بلورین و تکه های اقمشه و مخمل های گوناگون و اقسام قا لین میآراستند و برای افروختن چراغان شب برای هر کوچه و محله چندین خروار تیل امر صرف میدادند و تمام ساکنین شهر و خوانین را با نواع پوشاک و خوراک سرافراز میساختند . شهزادگان با لباس های زرین برپشت پیل نشسته از میان اردوگاه و از پیشگاه صوف پیشکاران خاصه میگز شتند و يك يك شمعدان طلا در دست غلامان زرین پوشان خاصه در هنگام شب داده میشد تا در جلو شهزادگان در دو پهلو میرفتند و اسبان را بازین ویراق طلا و نقره میآراستند و چون در مضامین تاریخ استناد صحیح در کار است و يك شمه ای که از او ضاع سلطنتی و ایام سرور آنعصر برین گفته شباهت میرساند اقوال میرزا عشرت است که در جشن عروسی شهزاده همایون انشاد کرده است و از برای تجسم تجلیل سلطنتی عصر در اینان تمام ابیات مطلوب درج تاریخ میشود : شه با فر و شان تیمور ثانی کز و زیبنده شد گیتی ستانی خدیو کامگار دانش آموز جهانیان شهریار بخت افروز شه دریا دل جمشید فرهنگ کز و آرایشی شد تاج و اورنگ سرافراز جهان شاه نکو خواه سزاوار نگین و افسر و گاه شه درا درایت آنکه از جود کند نابود عالم جمله را بود کشیدی عزم او گر تیغ تدبیر جهان میکرد چو خورشید تسخیر کمر با چرخ اگر در رزم بستی زشمشیرش شفق در خون نشستی ز بیم شاه گردون قدر جم جاه حوادث را بعالم کی بود راه صدا بیرون نیاید از دف و نی گریزد ز احتسابش نشاء از می گره گردد صدا از سینه بی تاب بعهدش گر پردازد بدف خواب زمنعش فتنه را نبود چو فاعل شرارت کی شود پیرامن دل بشرق و غرب ار بینی کماهی که باشد سکه بروز نقش شاهی ز بهر نو جوان فرزند دلبند همایون کامگار بخت پیوند پری پیکر نگاری گشت خواهان ولی از دوده امثال واقران