Machine transcription
٢٥٦
د (۱) او را وکیل با لاستقلال و الانفراد خود دانسته از سخن و صلاح حسابی او
بیرون نروند مستوفیان عظام کرام صورت رقم مبارک را در دفاتر لازمۀ ثبت
و حسب المقرر معمول داشته در عهده شناسند. فی ٢٩ شهر رجب سنه ١١٨٦
مهرهای ظهر فرمان تاریخی فوق:
(۱) اقل خلق الله عبداللطیف الجامی [مستوفی]
(۲) عبده گل محمد – سنه مهر ۱۱۷۵ (سردار گل محمد خان قوفلزائی مستوفی)
(۳) افوض امری الی الله عبده بها در سنه مهر ١١٨٦ [بهادر خان اشعری لکن خیل]
(٤) لا اله الا الله الملك الحق المبین - عبده یاقوت [یاقوت خان خواجه سرا]
(٥) هادی لاری موسوی [میرزا هادیخان عشرت منشی باشی]
(٦) حاجی کریمداد [عرض بیگی نائب الحکومه کشمير قوم بامیژائی قوفلزائی]
(۷) افوض امری الی الله - عبده محمد قاسم
(۸) عبد الرحیم ابن علی رضا
(۹) افوض امری الی الله - عبده محمد هاشم سنه مهر ۱۱٦٥
(۱۰) غلام تیمورشاه است مسرت – سنه مهر ١١٨٦ [سرکار وقائع]
(۱۱) خلیل ابن علی رضا – سنه مهر ١١٨٦
(۱۲) لا اله الا الله الملك الحق المبین - عبده امان الله.
نائب الحکومه
چنانکه در عصر حاضر والیان بلاد افغانستان را بعنوان (نائب الحکومه) مینامیم این
عنوان در عصر شهریاران گذشته درانی نیز بحکام بزرگ خطاب شده است اما سواء زمامه اران
بلاد امپراطوری درانی که بنامهای سلطان – والی – صوبه دار – مستاجر وحاکم و راجه رایگان
و راجه مها راجه خطاب شده اند از نام نائب الحکومه نیز منع کر و این عنوان را بعلاوه زمامداران
بلاد بحکام اقوام که چندهزار خانوار تحت اثر میداشت نسبت میکردند و از کسانیکه در عصر
زمانشاه باستناد فرمان شناخته میشود میرزائی خان بره کی (پدر نائب امین الله خان لوگری)
است که باشندگان قوم غلژائی قره بوغ را در کابل تحت اثر او قرارداده شده و تصدی امور ایالت
کهدامان بخصوص قوم غلژائی باو مربوط بوده است و در متن فرمان سردار رحمت الله خان وزیر اعظم
که بر حسب امر اعلیحضرت زمانشاه غازی بجهت معافی مالیات با غ ده وقائع کهدامان (ملکیت
سردار علم خان وکیل الدوله) ارقام کرده است اسم وعنوان وسائر فقرات را با ثبات میرساند
و این است متن فرمان که بامر زمانشاه بخط و مهر وزیر اعظم نبشته و اصدار یافته است –
نوت از آهنگ عبارت ثابت شد که عشرت بیگ در اثر رضا لیت اهالی غزنین بجای اللهداد بیگ
برتبه وکالت رعایای لکای غزنین مفروضده است و قبل از ان اللهداد بیگ این رتبه را
داشته چنانچه فرمان ثابت میکند.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
